تاثیر کاربرد روش های تدریس فعال بر پیشرفت تحصیلی و خودتنظیمی تحصیلی دانش آموزان دوره ابتدایی شهر مرودشت

زمینه و هدف: پژوهش حاضر با هدف کلی تاثیر کاربرد روش های تدریس فعال بر پیشرفت تحصیلی و خودتنظیمی تحصیلی دانش آموزاندوره ابتدایی شهر مرودشت و مقایسه نتایج با گروه گواه انجام شده است.روش: برای انجام این پژوهش، طرح نیمه آزمایشی از نوع پیش آزمون-پس آزمون آزمون با گروه گواه استفاده شد. ۴۰ دانش آموز دارایتشخیص دیرآموز و پیشرفت تحصیلی پایین از مدارس ابتدایی شهر مرودشت با روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و به صورت تصادفی در دوگروه آزمایش و گواه جایدهی شدند. برنامه آموزشی فعال برای گروه آزمایش در ۸ جلسه ۹۰ دقیقه ای به مدت چهار هفته و هفته ای دو بارآموزش داده شد. قبل و پس از اجرا، هر دو گروه به مقیاسه ای پیشرفت تحصیلی و خودتنظیمی تحصیلی پاسخ دادند. داده ها با استفاده از روشتحلیل واریانس چندمتغیری مورد تحلیل قرار گرفتند.یافته ها: نتایج نشان داد که کاربرد روش های تدریس فعال باعث افزایش معنادار پیشرفت تحصیلی و خودتنظیمی تحصیلی دانش آموزاندیرآموز شد (p<۰/۰۰۱).نتیجه گیری: به نظر میرسد در کودکانی که محرک های محیطی کم می باشد، استفاده از روش فعال میزان عملکرد تحصیلی را بالا میبرد وبر ویژگی های انگیزشی کودک تاثیر معناداری دارد.

کلیدواژه ها:

دانش آموزان ، روش تدریس فعال ، پیشرفت تحصیلی ، خودتنظیمی تحصیلی