بهره گیری از تعالیم دینی دراعتماد سازی و ایجاد ارتباط اخلاقی کادر درمان با مددجویان

سال انتشار: 1402
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 223

متن کامل این مقاله منتشر نشده است و فقط به صورت چکیده یا چکیده مبسوط در پایگاه موجود می باشد.
توضیح: معمولا کلیه مقالاتی که کمتر از ۵ صفحه باشند در پایگاه سیویلیکا اصل مقاله (فول تکست) محسوب نمی شوند و فقط کاربران عضو بدون کسر اعتبار می توانند فایل آنها را دریافت نمایند.

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

SQCGHMED09_016

تاریخ نمایه سازی: 21 خرداد 1402

چکیده مقاله:

مقدمه: از نظر آموزه های دینی مراعات اخلاق حرفه ای،تحقق هدف، مسئولیت پذیری و به کارگیری واژه های امید بخش و توجه به سخنان بیماران و دقت در امر معاینات پزشکی از مهم ترین موارد زمینه ساز اعتماد بیماران به خدمات دهندگان بیماری است. توجه به امور مادی و خطاهای پزشکی پیش آمده سبب سلب اعتماد بیماران از کادر درمان و پایین آمدن سطح کیفی سلامت جامعه می شود. اعتماد و اطمینان مردم به درمانگران، علاوه بر اینکه راه را برای مراجعه هرچه بیشتر بیماران به آنان هموار می کند؛ رابطه پزشک و بیمار را نیز بهبود بخشیده و نقش بسیار موثری در شفا بخشی خواهد داشت.روش ها: این مطالعه با استفاده از مرور متون و جستجوی منابع و پایگاه های اینترنتی از جمله مجله اخلاق پزشکی ،SID، NOOR MAGs،hawzah.net وبر اساس معیار های ورود و خروج از جمله دسترسی به متن کامل، اعتبار و روایی تعداد ۱۷مقاله بررسی و از این بین ۶ مقاله ازسال ۱۳۸۸ تا ۱۳۹۸با استفاده از کلمات کلیدی تعالیم دینی،رفتاراخلاقی، کادر درمان ،مواجهه با بیمار ،اعتمادحرفه ای انتخاب شدند.یافته ها:وقتی که پرسنل درمان، بدون توجه به نتایج عملی اقدامات پزشکی که قابل پیش بینی است ، اقدام به عملی می نماید که منتهی به قتل یا صدمات بدنی و یا ضرر بر دیگران شود موجب سلب اعتماد بیماران می گردد مثلاعمل جراحی توسط پزشک بدون توجه به انجام آزمایشات لازم یاترک بیمار بدحال یا غیرهوشیار توسط پرستار و صدمه به بیمار. اعتماد میان پزشک و بیمار ازسه منظر مورد تحلیل می باشد اول اعتماد ناظر بر بیمار ،دوم اعتماد ناظر بر پرسنل بهداشت و درمان ، سوم اعتماد ناظر بر رابطه بین پرسنل بهداشت و درمان و بیمار است ازطرف دیگر مطابق با روایات ذکر شده مقبولیت پرسنل بهداشت و درمان عامل مهمی در اعتماد آفرینی در میان مردم است. اخلاق مداری کادر درمان بعضی از عدم موفقیت های جزئی را پنهان می کند وتحمل مشکلاتی را که بیمار در اثر دستورات پزشکی برایش پیش می آید را آسان می گرداند. ویژگی هایی چون عدالت،تقوا، خدامحوری کادر درمان به ویژه در مواردی که ثروت اندوزی و کسب درآمد هدف اصلی نیست وجلب رضایت خدا و بیماران هدف اصلی قرار دارد باعث افزایش اعتماد متقابل، امیدواری بیماران و دقت در معاینات می گردد نتیجه گیری: درتعالیم دینی مطرح شده است که اعتماد بین بیماران و پرسنل درمان ناشی از باور و تلاشی است که دوطرف در جهت تحقق آن گام برمی دارند این توصیه ها دینی که برخی مربوط به کنترل امیال نفسانی و برخی رهنمود های دینی می باشد می تواند زمینه ساز اعتماد بیشتر بین بیماران و ارائه دهندگان خدمات سلامت باشد بنابراین استفاده از تعالیم دینی در برخورد با بیماران در جهت ایجاد اعتماد، سبب تعالی اقدامات درمانی و بهبود روابط بین بیمار و پرسنل بهداشت و درمان گردد.

نویسندگان

محمدرضا کریمی خو

دانشجوی کارشناسی علوم آزمایشگاهی ،کمیته تحقیقات دانشجویی دانشکده پیراپزشکی ،دانشگاه علوم پزشکی آجا،تهران،،ایران

سیدعلی موسوی

دانشجوی کارشناسی پرستاری ،کمیته تحقیقات دانشجویی دانشکده پرستاری ،دانشگاه علوم پزشکی آجا ،تهران،،ایران

مجید اکبرزاده

دانشجوی کارشناسی رادیولوژی ،کمیته تحقیقات دانشجویی دانشکده پیراپزشکی ،دانشگاه علوم پزشکی آجا،تهران،،ایران