بررسی و ارزیابی ساختار شهری با رویکرد توسعه پایدار (مورد مطالعه: شهر اردبیل)

موضوع زمین و چگونگی به کار­گیری آن همواره موضوع و بستر اصلی برنامه­ریزی شهری بوده است و ارزیابی و ساماندهی فضایی - مکانی کاربری­ها و عملکردهای شهری، از مهم­ترین و تاثیرگذارترین محورهای توسعه پایدار شهری است. هدف این پژوهش ارزیابی کمی و کیفی ساختار شهری با رویکرد توسعه پایدار در شهر اردبیل است. روش این تحقیق توصیفی- تحلیلی بوده و بدین منظور سه شاخص ظرفیت، سازگاری و عدالت اجتماعی در راستای توسعه پایدار به کار گرفته شده است. در مرحله اول ارزیابی کمی کاربری­های موجود و تحلیل شاخص ظرفیت، در مرحله دوم، ارزیابی کیفی کاربری­ها از لحاظ سازگاری با به کارگیری ماتریس سازگاری و تحلیل شاخص عدالت اجتماعی با مدل نزدیکترین همسایه و مدل SWOT انجام گرفت. نتایج تحلیل کمی و کیفی، نشان می­ دهد اغلب کاربری­ها با کمبود مواجه ­اند. همچنین، بیشترین میزان ناسازگاری در کاربری کارگاهی و بعد از آن، اداری، مسکونی و آموزشی است. این وضعیت بیان کننده بی­تعادلی و ناهماهنگی بین کاربری­ هاست که از عدم دقت نظر کافی برنامه ­ریزان شهری ناشی می­ شود.

کلیدواژه ها:

city structure ، permanent development ، Ardabil ، ساختار شهری ، توسعه پایدار ، اردبیل.