امنیت مواد غذایی : نقش بیوسنسورها (حس گرهای زیستی ) در تشخیص مایکوتوکسین ها

سال انتشار: 1401
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 293

متن کامل این مقاله منتشر نشده است و فقط به صورت چکیده یا چکیده مبسوط در پایگاه موجود می باشد.
توضیح: معمولا کلیه مقالاتی که کمتر از ۵ صفحه باشند در پایگاه سیویلیکا اصل مقاله (فول تکست) محسوب نمی شوند و فقط کاربران عضو بدون کسر اعتبار می توانند فایل آنها را دریافت نمایند.

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

FOODCONG06_066

تاریخ نمایه سازی: 8 خرداد 1402

چکیده مقاله:

مقدمه : مایکوتوکسین ها متابولیت های ثانویه سمی طبیعی هستند که توسط قارچها تولید می شوند و می توانند باعث بیماری شوند و ممکن است منجر به مرگ در انسان و سایر حیوانات شوند. این مایکوتوکسین ها در درجه اول بر محصولات کشاورزی مختلف تاثیر می گذارند. در مقایسه با روشهای سنتی ، حسگرهای زیستی برای تشخیص این مولکولهای سمی در غذا موثر و کارآمد هستند که یک عنصر بیوشیمیایی را شناسایی و با یک مبدل فیزیکی ترکیب می کنند.روش کار: مقالات مرتبط با موضوع مورد مطالعه در دو پایگاه اینترنتی PubMed و Sciencedirect جست و جو شدند و مطالعات که نقش بیوسنسورها (حس گرهای زیستی ) در تشخیص مایکوتوکسین ها را بررسی کرده بودند, وارد مطالعه شدند. نتایج : انواع عناصر مبدل در حسگرهای زیستی سیستم های مختلف انتقال حسگر زیستی ، مبتنی بر مکانیسم های تشخیص الکتروشیمیایی یا نوری برای تشخیص مایکوتوکسین ها هستند. حسگرهای زیستی فوتوالکتروشیمیایی (PEC) ابزارهای امیدوارکنندهای برای تشخیص مایکوتوکسین هستند. حسگرهای زیستی PEC سنتی معمولا نمی توانند نیاز به تشخیص همزمان آنالیت ها را در گروه ها تامین کنند، زیرا رابط حسی محدود روی الکترود آنها، کاربردهای عملی را محدود می کند. در مقایسه با روشهای سنتی ابزاری ، از جمله HPLC با تشخیص فلورسانس (FLD) و HPLC-MS، تکنیک های آپتاسنسور دارای مزایای آنالیز سریع ، قابل حمل و کم هزینه و همچنین پتانسیل بالایی برای تعیین میدانی و شناسایی با توان بالا برای اهداف مایکوتوکسین ها هستند. استراتژی های آپتاسنسور حساسیت و گزینش پذیری بالایی را برای تعیین مایکوتوکسین برای برآورده کردن نیاز حداکثر محدودیت های تعیین شده توسط بسیاری از کشورها و تنظیم کننده ها فراهم می کند. سنجش مبتنی بر تشدید پلاسمون سطحی (SPR) ویژگی های ویژهای مانند: ۱) اختصاصی بودن، ۲) حساسیت ، ۳) سادگی ، ۴) آمادهسازی حداقل نمونه ، و ۵) تطبیق پذیری را نشان می دهد، که به عنوان یک تکنیک آنالیز قوی برای مایکوتوکسین استفاده می شود. محققان با استفاده از زیست سازگاری ، زیست تخریب پذیری و ظرفیت حمل بالا، نانولیپوزوم ها (NLs) را در حسگرهای زیستی برای نظارت بر اهداف مختلف در نمونه های بیولوژیکی و مواد غذایی به کار گرفته اند.نتیجه گیری : بیوسنسورها (حس گرهای زیستی ) دارای پتانسیل ، تشخیص سریع ، تعیین کمیت مایکوتوکسین ها با حساسیت و گزینش پذیری بالا و مزایایی نسبت به سایر روشهای تحلیلی هستند. این دستگاه ها برای دستیابی به سطوح بالایی از دقت برای تشخیص مایکوتوکسین ها، در حال توسعه هستند.

کلیدواژه ها:

بیوسنسورها (حس گرهای زیستی ) ، مایکوتوکسین ها ، تشخیص ، حسگرهای زیستی مبتنی بر نانو ، حسگرهای زیستی فوتوالکتروشیمیایی

نویسندگان

زهرا رفیعی دهکردی

کارشناسی ارشد،گروه علوم و صنایع غذایی ،دانشکده کشاورزی،دانشگاه فردوسی مشهد،مشهد،ایران