تاثیر نوع زیتوده و دمای گرماکافت بر برخی ویژگی های شیمیایی و فیزیکی زغال زیستی
محل انتشار: مجله تحقیقات آب و خاک ایران، دوره: 49، شماره: 3
سال انتشار: 1397
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 151
فایل این مقاله در 11 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_IJSWR-49-3_006
تاریخ نمایه سازی: 7 خرداد 1402
چکیده مقاله:
فرآوری پسماندهای آلی و بازگشت آنها به خاک، کمک شایانی به کشاورزی پایدار مینماید. زغال زیستی (Biochar) حاصل از فرایند گرماکافت (Pyrolysis) پسماندهای آلی است. ویژگیهای شیمیایی و فیزیکی زغال زیستی به طور معنی داری متاثر از ویژگیهای زیتوده اولیه و نیز دمای فرایند گرماکافت می باشد. لذا این پژوهش جهت ارزیابی ویژگی های شیمیایی و فیزیکی زغال زیستی حاصل از باگاس نیشکر، کاه برنج، خاک اره و برگ درخت کنوکارپوس که در دمای گرماکافت ۴۰۰، ۷۰۰ و ۹۰۰ درجه سانتی گراد فراوری شدند، اجرا شد. تیمارها در آزمایش فاکتوریل در قالب طرح کاملا تصادفی و در سه تکرار اعمال شدند. نتایج نشان داد که در هر دو گروه، تیمارها به طور جداگانه و نیز اثر متقابل آنها بر میزان pH، هدایت الکتریکی، ظرفیت تبادل کاتیونی، سطح ویژه، نسبت C/N ، غلظت کل عناصر غذایی، کاتیونهای ریزمغذی و نیز سرب در زغالهای زیستی، تاثیر متفاوت و معنیداری داشتند. افزایش دمای گرماکافت از ۴۰۰ به ۹۰۰ درجه سانتیگراد سبب کاهش ظرفیت تبادل کاتیونی زغال زیستی حاصل از باگاس نیشکر، کاه برنج، خاک اره و برگ کنوکارپوس به ترتیب به میزان ۳/۱۵۳، ۱/۲۴۱، ۹/۲۸۳ و ۲/۲۱ سانتیمول بر کیلوگرم شد. ولی افزایش دمای گرماکافت از ۴۰۰ به ۹۰۰ درجه سانتیگراد موجب افزایش سطح ویژه زغال زیستی باگاس نیشکر، کاه برنج، خاک اره و برگ کنوکارپوس به ترتیب به میزان ۳/۱۵۳، ۱/۲۴۱، ۹/۲۸۳ و ۲/۲۱ مترمربع بر گرم شد. با توجه به نتایج بدست آمده میتوان کاربرد زغالهای زیستی تولیدشده در دمای ۴۰۰ درجه سانتیگراد را به ترتیب اولویت زغال زیستی حاصل از برگ کنوکارپوس، کاه برنج، باگاس نیشکر و خاک اره برای افزایش ظرفیت تبادل کاتیونی و بهبود ذخیره عناصر غذایی قابل دسترس پیشنهاد کرد.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
مینا عالیپور بابادی
دانشجوی کارشناسی ارشد شیمی و حاصلخیزی خاک، گروه خاکشناسی، دانشگاه شهید چمران اهواز، ایران.
عبدالامیر معزی
دانشیار گروه خاکشناسی دانشگاه شهید چمران اهواز
مجتبی نوروزی مصیر
استادیار گروه خاکشناسی دانشگاه شهید چمران اهواز
عطااله خادم الرسول
استادیار گروه خاکشناسی دانشگاه شهید چمران اهواز، ایران.
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :