مقایسه اثربخشی بازی های رایانه ای با بازی های سنتی ایرانی بر انعطاف پذیری شناختی و بازداری پاسخ دانش آموزان دارای اختلال یادگیری ویژه از نوع ریاضی

هدف از این پژوهش مقایسه اثربخشی بازی های رایانه ای با بازی های سنتی ایرانی بر انعطاف پذیری شناختی و بازداری پاسخ دانش آموزان دارای ناتوانی ریاضی است. روش پژوهش از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان پایه چهارم تا ششم دبستان شهر تهران با ناتوانی ریاضی در سال تحصیلی ۹۷-۹۶ بودند. تعداد ۳۰ نفر آزمودنی به شیوه نمونه گیری دردسترس و هدفمند انتخاب شدند و سپس به ۳ گروه تقسیم شدند (یک گروه کنترل، یک گروه آزمایشی که تحت آموزش بازی های سنتی و یک گروه آزمایشی که تحت آموزش بازی رایانه ای شناختی کاپیتان لاگ نسخه ۲۰۱۴ قرار گرفتند). ابزارهای پژوهش آزمون هوش کودکان وکسلر تجدیدنظر شده WISC-R (۱۹۷۴)، آزمون ریاضی کی-مت (۱۹۷۶) جهت غربالگری اولیه و آزمون رایانه ای دسته بندی کارت های ویسکانسین (۱۹۴۸) جهت بررسی اصلی بودند. داده های براساس آمار توصیفی و آمار استنباطی (تحلیل کوواریانس چند متغیری مانووا) مورد تجزیه و تحلیلی قرار گرفت. بر اساس نتایج به دست آمده هر دو روش آموزش بازی های سنتی ایرانی و بازی های رایانه ای در افزایش انعطاف پذیری شناختی و بازداری پاسخ، دانش آموزان موثر بوده اند که دراین بین میزان اثربخشی بازی های رایانه ای، بیشتر از بازی های سنتی ایرانی است.

کلیدواژه ها:

بازی های رایانه ای ، بازی های سنتی ایرانی ، انعطاف پذیری شناختی ، بازداری پاسخ ، دانش آموزان دارای اختلال ریاضی