پهنه بندی رطوبت نسبی استان سیستان بلوچستان با استفاده از تصاویر سنجنده MODIS
محل انتشار: مجله تحقیقات آب و خاک ایران، دوره: 51، شماره: 10
سال انتشار: 1399
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 165
فایل این مقاله در 15 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_IJSWR-51-10_018
تاریخ نمایه سازی: 2 خرداد 1402
چکیده مقاله:
هدف این پژوهش ارائه روشی بر مبنای الگوریتمهای جهانی و تجربی جهت برآورد رطوبت نسبی در استان سیستان و بلوچستان است. بدین منظور از تصاویر ترا مودیس و از محصولات (MOD۰۵, MOD۰۷) مربوط به بازده زمانی ۱۰ ساله (۱ ژانویه ۲۰۰۹ تا ۳۱ دسامبر ۲۰۱۸) در شرایط بدون ابر به عنوان دادههای منتخب استفاده شد. برای اعتبار سنجی لایههای به دست آمده (دمای نزدیک سطح زمین، فشار سطح زمین، آب قابل بارش TPW و رطوبت نسبی)، دادههای ایستگاه زمینی و رادیوساند مورداستفاده قرار گرفت. مقدار R۲ و REMS لایه های ثبت شده از سنجنده و دادههای زمینی قابل قبول بودند و دادههای سنجده هم خوانی مناسبی با اندازهگیریهای ایستگاههای زمینی داشتند. نتایج به دست آمده حاکی از این هستند که عامل ارتفاع نقش تعیین کننده ای در فرا سنج دما دارد. حداقل مقدار آب قابل بارش، ۶ میلیمتر در مناطق خاش، میر جاوه و سراوان در فصل سرد سال و حداکثر آن با ۴۹ میلیمتر در مناطق ساحلی در فصل گرم سال ثبت شده است. میزان متوسط رطوبت نسبی در فصل سرد سال در کل استان در حالت تعادل قرار دارد ولی در فصل گرم سال از حالت تعادل خارج می شود که در سواحل دریای عمان بالای ۶۰ درصد و در مرکز استان (خاش، میر جاوه و زاهدان) کمتر از ۱۰ درصد است.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
مسیح اله محمدی
گروه آب و هواشناسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران
بهروز سبحانی
گروه آب و هواشناسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :