واکاوی رویکردها و مبانی فکری مرتبط با مسیرهای پیاده مدار

راه رفتن یکی از توانایی های بالقوه انسان و ساده ترین نوع حرکت است که از بدو تولد با آن سر و کار دارد و بخشی از رفتار طبیعی او می باشد که به اندازه تاریخ بشریت قدمت دارد. مسیرها و معابر، بستری هستند که راه رفتن و پیاده روی در آن به وقوع می پیوندد و نقش های متفاوتی دارند که یکی از آن ها مسیرهای پیاده مدار است که نقش جابه جایی، سلامتی، دسترسی، اجتماعی ، اقتصادی و زیست محیطی دارد. در حوزه پیاده مداری مطالعات مختلف بسیار و رویکردها و مبانی فکری گسترده ای وجود دارد که در پژوهش حاضر برخی از این رویکردها شامل رویکرد توسعه پایدار، نوشهرگرایی، رشد هوشمند، توسعه حمل و نقل محور، جنبش پیاده محوری و طرح جامع پیاده مورد بررسی قرار گرفته اند. در این مطالعه به روش کتابخانه ای و اسنادی از نوع توصیفی- تحلیلی، ابتدا تعاریف مختلفی از مسیرهای پیاده مدار و روند تاریخی آن ارائه شد ه و سپس به مطالعه رویکردها و مبانی فکری نام برده و گردآوری شاخص های مدنظر هر یک از آن ها برای مسیرهای پیاده مدار پرداخته شده است. در نهایت هر شاخص در ۷ معیار دسترسی پذیری، سرزندگی، حضورپذیری، ایمنی و امنیت، کارایی، خاطره انگیزی و مدیریت کارا جای گرفته است. معیارها و شاخص های منتج از این تحقیق گامی ضروری برای امکان سنجی و بهبود مسیرهای موجود به سوی پیاده مداری که حق طبیعی هر شهروند در شهرهای خودرو محور امروزی است، می باشد.

کلیدواژه ها:

مسیرهای پیاده مدار ، شاخص های پیاده مداری ، توسعه پایدار ، نوشهرگرایی ، رشد هوشمند