تاثیر کود نیتروژنه و مرغی بر عملکرد و باقیمانده نیترات در محصول پیاز کشت پاییزه در منطقه جیرفت
محل انتشار: مجله تحقیقات آب و خاک ایران، دوره: 52، شماره: 9
سال انتشار: 1400
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 263
فایل این مقاله در 11 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_IJSWR-52-9_009
تاریخ نمایه سازی: 31 اردیبهشت 1402
چکیده مقاله:
پژوهش حاضر با هدف ارزیابی کاربرد تلفیقی کود مرغی و اوره در تولید پیاز در قالب طرح پایه بلوکهای کامل تصادفی در سه تکرار و طی سالهای ۱۳۹۷ و ۱۳۹۸ اجرا شد. تیمارهای پژوهش عبارت بودند از: ۱-شاهد (عرف منطقه، ۲۷۶kg/ha N) ۲-حد بهینه توصیه شده نیتروژن برای محصول منطقه(۱۸۴kg/ha N)+مصرف بهینه سایر عناصر غذایی ۳-مصرف نیتروژن ۲۵% بیشتر از حد بهینه+مصرف بهینه سایر عناصر غذایی، ۴-مصرف نیتروژن ۲۵% درصد کمتر از حد بهینه+پنج تن کود مرغی در هکتار+مصرف بهینه سایر عناصر غذایی و ۵-مصرف نیتروژن ۲۵% کمتر از حد بهینه+ده تن کود مرغی در هکتار+مصرف بهینه سایر عناصر غذایی. نتایج نشان داد که اثرات تیمارهای کود بر عملکرد، غلظت سایر عناصر و یاقیمانده نیترات در سوخ و برگ پیاز در سطح احتمال یک درصد معنیدار بود. تیمار شاهد دارای کمترین عملکرد (۳/۴۳ تن در هکتار) و بیشترین باقیمانده نیترات در سوخ و برگ (به ترتیب۳/۱۸۴ و ۲/۵۷۱ میلیگرم در کیلوگرم ماده خشک) و کمترین غلظت پتاسیم، آهن، روی و منگنز بود. همچنین تیمار پنج بیشترین عملکرد (۱/۲۵ درصد افزایش نسبت به شاهد) را نشان داد و اختلاف معنیداری در عملکرد در دو تیمار چهار و پنج مشاهده نشد. کمترین میزان نیترات سوخ در تیمار چهار بود که نسبت به تیمارهای یک، دو، سه و پنج به ترتیب ۹/۶۹، ۷/۲۱، ۳/۴۳ و ۴/۳ درصد کمتر بود. از نظر اهمیت اقتصادی، کاربرد تیمار چهار ضمن کاهش ۵۰ درصدی مصرف کود اوره و در نتیجه کاهش نیترات سوخ به کمتر از حد بحرانی و افزایش ۱۸ درصدی محصول، درآمدی حدود ۱۱ درصد بیشتر نسبت به تیمار شاهد (عرف منطقه) را موجب گردید.
نویسندگان
جواد سرحدی
عضو هیات علمی بخش تحقیقات خاک و آب، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی جنوب استان کرمان، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی،
صابر حیدری
عضو هیات علمی، بخش تحقیقات خاک و آب، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی جنوب استان کرمان، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج
مهری شریف
کارشناس بخش تحقیقات خاک و آب، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی جنوب استان کرمان، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی،
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :