برآورد ضرایب تنش، گیاهی و واکنش عملکرد به آب در بادام زمینی تحت سطوح مختلف آبیاری

جهت تخمین ضرایب ­­تنش (Ks) و ضریب گیاهی (Kc) و همچنین ضرایب پاسخ عملکرد گیاه به آب یا ضریب حساسیت (Ky)  در مراحل مختلف رشد بادام­ زمینی، تحقیقی به­صورت کرت­های خرد شده در قالب طرح پایه بلوک­های کامل تصادفی در سه تکرار در سال­های ۱۳۹۶ و ۱۳۹۷ در استان گیلان اجرا شد. تیمار اصلی شامل دیم و تامین ۱۲۰، ۱۰۰، ۸۰، ۶۰ و ۴۰ درصد نیازآبی و تیمار فرعی شامل دو رقم بادام­ زمینی جنوبی و گیل بود. با توجه به نتایج، مقادیر ضرایب ­­تنش آبی، در رقم جنوبی در سال ۹۶ و ۹۷ به ترتیب در بازه ۱-۴۵/۰ و ۱-۶۳/۰ متغیر بود، در حالی که این ضریب در رقم گیل در سال ۹۶ در بازه ۱-۴۷/۰ و در سال ۹۷ در بازه ۱-۶۴/۰ قرار داشت. ضریب­ گیاهی در مرحله ابتدایی (۲۰روز)، توسعه­ گیاه (۳۰روز)، میانی (۴۵روز) و پایانی (۳۰روز) در رقم جنوبی در سال­ ۹۶ به­ترتیب ۴/۰، ۳۷/۰، ۰۱/۱ و ۷۹/۰ و در سال ۹۷ به­ترتیب ۴/۰، ۳۷/۰، ۹۸/۰ و ۷۵/۰ به­دست آمد. در حالی که در رقم گیل، این ضرایب در سال­ ۹۶ به­ترتیب ۴/۰، ۳۶/۰، ۰۱/۱ و ۷۸/۰ و در سال ۹۷ به­ترتیب ۴/۰، ۳۶/۰، ۹۸/۰ و ۷۴/۰ بود. واسنجی ضریب­ پاسخ عملکرد گیاه به آب­ در ارقام گیل و جنوبی با روش­های Raes, (۲۰۰۴) و Tafteh et al, (۲۰۱۳) مورد بررسی قرار گرفت. در روش Raes, (۲۰۰۴) مقدار ریشه میانگین مربعات خطا ۱۸۳کیلوگرم در هکتار و مقدار نرمال شده آن حدود ۱۶ درصد و شاخص کارایی این روش ۷۲/۰ بود. در روش Tafteh et al, (۲۰۱۳) مقدار ریشه میانگین مربعات خطا ۱۸۸ کیلوگرم در هکتار و مقدار نرمال شده آن حدود ۱۷ درصد و شاخص کارایی این روش ۷۱/۰ به­دست آمد. با توجه به NRMSE دو مدل بررسی شده، نتابج کلی حاکی از آن است که مدل Raes, (۲۰۰۴) با ۱۶۴/۰ و مدل Tafteh et al, (۲۰۱۳) با ۱۶۸/۰،  در برآورد عملکرد بادام­زمینی دارای دقت قابل قبولی می­باشند.

کلیدواژه ها:

ارقام بادام زمینی ، تبخیر-تعرق واقعی گیاه ، لایسیمتر ، نیاز آبی