سازگاری با شرایط تغییر اقلیم در حوضه آبریز مارون
محل انتشار: مجله تحقیقات آب و خاک ایران، دوره: 53، شماره: 11
سال انتشار: 1401
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 325
فایل این مقاله در 17 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
این مقاله در بخشهای موضوعی زیر دسته بندی شده است:
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_IJSWR-53-11_005
تاریخ نمایه سازی: 30 اردیبهشت 1402
چکیده مقاله:
در سال های اخیر تغییراقلیم ناشی از افزایش دما، از جمله مسائل مهم زیست محیطی بوده است که اثرات قابل توجهی بر منابع آب شیرین گذاشته است. هدف از این تحقیق بررسی سازگاری منابع و مصارف آب موجود با تغییر در سطح و الگوی کشت و تحلیل نیازهای پایین دست سد مخزنی مارون تحت اثر تغییر اقلیم می باشد. به منظور بررسی اثر تغییر اقلیم بر بارش، دما و جریان ورودی به سد مارون در سه دوره ی (۲۰۲۱-۲۰۴۰)، (۲۰۴۱-۲۰۶۰) و (۲۰۶۱-۲۰۸۰) از پنج مدل گردش عمومی جو MIROC-ESM، MPI-ESM-MR، HadGEM۲-ES، EC-EARTH و GFDL-ESM۲M ، تحت تاثیر چهار سناریو انتشار گاز گلخانه ای RCP۲.۶، RCP۴.۵، RCP۶ و RCP۸.۵ استفاده شد. در مرحله نخست اثرات تغییر اقلیم بر میزان جریان ورودی به سد مارون با استفاده از مدل SWAT شبیه سازی شد. برای واسنجی و اعتبارسنجی SWAT از داده های جریان ماهانه اندازه گیری شده در ایستگاه ایدنک و ایستگاه تنگ تکاب استفاده شد. شاخص نش-ساتکلیف ایستگاه ایدنک در مرحله واسنجی ۶۹/۰ و اعتبارسنجی ۶۵/۰ و در ایستگاه تنگ تکاب بهبهان در مرحله واسنجی ۶۷/۰ و اعتبارسنجی ۵۹/۰ به دست آمد. برای شبیه سازی جریان در دوره های آینده، بارش و دمای هوا تحت چهار سناریو ذکر شده با استفاده از مدل LARS-WG ریزمقیاس گردید و با ورود داده های بارش و دمای ریزمقیاس شده به مدل SWAT، جریان ورودی به سد شبیه سازی شد. نتایج نشان داد که اگر چه میزان بارش در منطقه افزایش داشته اما افزایش دما در این حوضه اثر بیشتری در کاهش میزان جریان داشته است. جریان ورودی سد مارون در دوره حاضر و آینده به عنوان یکی از ورودی های مهم مدل MODSIM استفاده شدند. با جمع آوری سایر اطلاعات مورد نیاز، تخصیص آب به هر نیاز در هر دوره انجام شده و شاخص عملکردی اطمینان پذیری محاسبه شد. بر اساس نتایج حاصله، تغییر اقلیم بر تخصیص آب به نیازهای موجود اثرگذار بوده به گونه ای که میانگین تخصیص صورت گرفته به نیازها را حداقل ۲% و حداکثر ۶.۲۵% نسبت به وضع موجود کاهش خواهد داد در این مقاله تلاش شده است با تغییر در الگوی کشت، سطح زیر کشت و شاخص اعتماد پذیری در وضع موجود را حفظ کرد. در این شرایط در دسته B۳ به عنوان سخت ترین اثرگذاری شرایط تغییر اقلیم، می توان با کاهش ۹% سطح کشت یونجه، ۱۵% سطح کشت ذرت دانه ای پاییزه، ۱۷% سطح کشت گندم، ۵% سطح کشت سیب زمینی، و افزایش ۹% سطح کشت جو و کنجد، ۱۵% سطح کشت ذرت علوفه ای پاییزه، ۱۷% سطح کشت گوجه فرنگی و ۵% سطح کشت باقلا، شرایط فعلی را از نظر سطح زیر کشت و شاخص اعتمادپذیری حفظ کرد.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
مصطفی میرمهدی
گروه مهندسی عمران – آب، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات تهران
مجتبی شوریان
دانشکده مهندسی عمران، آب و محیط زیست، پردیس فنی و مهندسی دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
احمد شرافتی
گروه مهندسی عمران، دانشکده مهندسی عمران، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات تهران
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :