ارائه راهبرد توسعه شرکت های سهامی زراعی در ایران (مورد مطالعه: استان خراسان جنوبی)

خرد و پراکندگی اراضی و استمرار خردشدن به دلایلی از جمله قانون ارث، مسایل و مشکلاتی است که از دهه ۴۰ دامنه وسیعتری پیدا کرد و طی ۴۰ سال اخیر، یکی از مشکلات اصلی بخش کشاورزی محسوب می­شود. شرکتهای سهامی زراعی به عنوان یکی از انواع نظام­های بهره­برداری در راستای کمک به یکپارچه­سازی اراضی، در برخی مناطق موفقیتهایی داشته و در مواردی نیز با شکست مواجه شده اند. هدف اصلی این تحقیق شناسایی نقاط ضعف، قوت، تهدیدها و فرصت­های تشکیل شرکت­های سهامی زراعی، اولویت­بندی مشکلات و موانع پیش روی این شرکت­ها و اولویت­بندی راه­کارهای توسعه آنها در استان خراسان جنوبی است. پس از اولویت­بندی چالش­ها و راهکارهای توسعه شرکت­های سهامی زراعی، جهت دستیابی به اهداف تحقیق به تحلیل SWOT پرداخته شد. با توجه به امتیاز عوامل داخلی (قوت­ها و ضعف­ها) و عوامل خارجی (فرصت­ها و تهدیدها) که به ترتیب ۴۳/۲ و ۵۱/۲ بود، راهبرد مناسب جهت بهبود کارآمدی شرکت­های سهامی زراعی، بازنگری در برنامه­ بلندمدت شرکت­ها بر مبنای غلبه بر ضعف­های داخلی با تکیه بر استفاده از فرصت­های محیطی خواهد بود. مهمترین نقطه ضعف در این ماتریس، مکان یابی نامناسب شرکت­های سهامی زراعی بوده که در هنگام تشکیل این شرکت­ها لازم است مورد توجه قرار گیرد. شرکت­های سهامی زراعی می­بایست ضمن تمرکز بر محصولات با قابلیت فرآوری، بر جنبه­های نوآوری از رهگذر سرمایه فکر تمرکز نمایند.

کلیدواژه ها:

شرکت های سهامی زراعی ، یکپارچه سازی اراضی ، نظامهای بهره برداری