رابطه خودپنداره تحصیلی با پیشرفت تحصیلی دانش آموزان دختر پایه یازدهم شهرستان تویسرکان

این پژوهش با هدف تعیین رابطه خودپنداره تحصیلی با پیشرفت تحصیلی دانش آموزان دختر انجام شد. این پژوهش از نظر هدف کاربردی محسوب می شود و در آن از روش توصیفی- همبستگی استفاده شد. جامعه آماری پژوهش متشکل از دانشآموزان دختر پایه یازدهم شهرستان تویسرکان بود. نمونه آماری بر اساس فرمول تاپاچنیک و فیدل (۲۰۰۷ ) ۱۰۸ نفر درنظر گرفته شد. که با روش خوشه ای چند مرحله ای با خوشه بندی مدارس بر اساس مناطق جغرافیایی و سپس انتخاب یک خوشه بصورت تصادفی اجرا شد. داده ها با استفاده از پرسشنامه های پیشرفت تحصیلی فام و تیلور (۱۹۹۹)، جهت گیری هدف الیوت و مک گریگور (۲۰۰۱)، خودپنداره تحصیلی چن و تامپسون (۲۰۰۴) گردآوری و با آزمون همبستگی پیرسون و رگرسیون تحلیل شد. نتایج نشانداد خودپنداره آموزشگاهی (۰۱ / ۰ < p)، در تبیین واریانس متغیر پیشرفت تحصیلی تاثیر دارند. p) و پیشرفت تحصیلی رابطه مثبت و معناداری وجود دارد.

کلیدواژه ها:

خودپنداره تحصیلی ، پیشرفت تحصیلی