نقش زیرساخت شهری در افزایش عدالت اجتماعی با استفاده از مدل AHP

شهرها پدیده های اجتماعی و فیزیکی پیچیده ای هستند که ز یر فشار دائمی توسعه قرار دارند و تغییرات کمی و کیفیزیادی در آنها به وقوع می پیوند. از مهمترین پیامدهای رشد شتابان شهرنشینی و توسعه کالبدی شهرهای کشور دردهه های اخیر ازه مپاشیدگی نظام توزیع مراکز خدماتی شهر بوده است. هدف از پژوهش حاضر بررسی توزیع خدماتعمومی شهری در مناطق شهر شیرا ز است و اینکه آیا این توزیع عادلانه می باشد یا خیر. به منظو ر انجام این پژوهش ازیک سری شاخص های عدالت اجتماعی و خدمات شهری از قبیل شاخص های اجتماعی، اقتصادی، نهادی- کالبدی، خد مات عمومی شهری و شاخص های توزیع خدمات شهری بهره گرفته شده است. در کنار در نظرگیری شاخص هایعدالت اجتماعی به تدوین نمودن شاخص های زیرساخت شهری پرداخته شده است. روش تحقیق توصیفی- تحلیلی و نوع پژو هش کاربر دی است، به منظور جمع آو ری اطلاعات از روش کتابخانه ای و میدانی استفاده شده است. جهتتجزیه وتحلیل داده ها از روش تحلیل سلسله مراتبی AHP استفاده شده است و در آخر بعد از تجزیه وتحلیل وزنشاخص ها و در نظرگیری عوامل مرتبط، شاخص های زیرساخت شهری و عدالت اجتماعی دسته بندی و اولویت گذاریشده اند. با توجه به وزن دهی به شاخص ها، خدمات آموزشی در اولین اولویت نسبت به خدمات درمانی و ایمنی قرارگرفت. در انتها پیشنهادهایی مبتنی بر توجه بیشتر به شاخص های عدالت اجتماعی در برنامه ریزی و توزیع خدماتشهری در مناطق ۲ و ۱۰ شهرداری شهر شیراز ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

زیرساخت شهری ، عدالت فضای شهری ، عدالت اجتماعی ، تحلیل سلسله مراتبی ، شهر شیراز