مروری بر تاثیر ورزش بر بهبود عملکرد عضلات و عوارض بیماری گلین باره در دوره ی بازتوانی

مقدمه و هدف: سندروم گلین باره (GBS)شامل گروهی ازعلایم بیماریهای عصبی است که با علایمی مانند ضعف شدید و کاهش یا عدم رفلکس های میوتانیک همراه است . اعتقاد بر این است که سندرم گلین باره ناشی از یک پاسخ خود ایمنی ناهنجار است که سیستم ایمنی بدن به بافت عصبی حمله می کند این پاسخ ممکن است در اثر جراحی ایمن سازی یا عفونت ایجاد شود. درمان (GBS)باید بلافاصله پس از تشخیص آن اغاز شود زیرا درمان با تاخیرباعث افزایش آسیب عصبی بیشتر و تعویق بهبودی میشود.پس از درمان دارویی و در زمان باز توانی استفاده از فعالیتورزشی به عنوان عاملی مهم درافزایش قدرت عضلات در نظر گرفته میشود لذا هدف این مطالهمروری بر اثرات ورزش بر بهبود عملکرد عضلانی در افراد مبتلا به گلین باره استمواد و روش: اطلاعات این مقاله با جستجودر پایگاه اطلاعاتpubmed -sinecedirect-google scolarجمع اوری شده است که پس از بررسی ۳۰ مقاله با کلید وازه های گلین باره ورزش بازتوانی ده مقاله از انها شرایط ورود به مطالعه را پیدا کردند .نتیجه گیری: ورزش متناسب با شرایط بیمار در دوره ی بازتوانی باعث بهبود قدرت عضلات وهماهنگی بیشتر فرد بیمار در انجام فعالیت های روزانه خود به طور مستقل می شود.