تاثیر شناختی-رفتاری گروهی بر عملکرد نوشتن دیکته دانش آموزان پایه اول ابتدایی دارای اختلال یادگیری دیکته

پژوهش حاضر باهدف بررسی اثربخشی درمان شناختی-رفتاری گروهی بر عملکرد دیکته دانش آموزان پایه اول ابتدایی دارای اختلال یادگیری دیکته شهر تهران در سال تحصیلی ۱۴۰۱-۱۴۰۰ انجام گرفت. روش پژوهش، طرح آزمایشی پیش آزمون- پس آزمون با گروه کنترل بود. نمونه این پژوهش شامل ۴۰ نفر از دانش آموزان با اختلال یادگیری دیکته بود که به دو گروه آزمایشی و کنترل هر کدام ۲۰ نفر انتخاب شدند. گروه آزمایش به مدت ۹جلسه ۱۲۰ دقیقه ای مشاوره گروهی داشتند و گروه کنترل هیچگونه مشاورهای دریافت نکردند. ابزار مورد استفاده آزمون محقق ساخته دیکته برای دیکته کودکان استفاده شد. داده ها از طریق تحلیل کوواریانس،میانگین، انحراف معیار و آزمون لوین تجزیه و تحلیل شدند. نتایج نشان داد که گروه آزمایش در مقایسه با گروه کنترل کاهش معنیداری را در عملکرد نوشتن دیکته کسب کرد از طرفی ،بین دو گروه تفاوت معناداری در سطح ۰Pدیکته میشود. نتایج نشان داد که با استفاده از درمان شناختی-رفتاری گروهی میتوان به عملکرد نوشتن دیکته را ارتقا داد.

کلیدواژه ها:

درمان شناختی-رفتاری ، دانش آموز ، دیکته