بررسی عثمانی گرایی جدید در سیاست خارجی ترکیه و تاثیرات آنبر جمهوری اسلامی ایران؛ با تاکید بر اکراد

نگاهی کوتاه به اقدامات ترکیه در سال های اخیر به ویژه از سال ۲۰۰۲ تاکنون پس از به قدرت رسیدن حزب (عدالت و توسعه )، به روشنی تغییرات در سیاست خارجی ترکیه را نشان می دهد. آنکارا بی وقفه در مسیر رسیدن به جایگاه شایسته تر در جهان اسلام و عرصه روابط بین الملل در حرکت است و نمود آن را در گسترش روابط این کشور با کشورهای اسلامی و خاورمیانه می توان مشاهده کرد. این سیاست آنکارا نوعثمانی گرایی « نامیده شده است . با اتخاذ این رویکرد، تحولی مهم در سیاست خارجی ترکیه به وجود. نوعثمانی گرایی نخبگان ترکیه که بر اساس نوعی هویت جویی جا یاد شکل گرفته است ، دو هدف دارد: یکم ، بازیابی هویت منطقه ای بر اساس تلفیق اندیشه اسلام متساهل با دستاوردهای مدرنیته و دوم، ارتقای نقش جهانی ترکیه . پژوهش حاضر ضمن بررسی رویکرد جدید ترکیه در سیاست خارجی خود، تاثیر نوعثمانی گرایی را در دو حوزه ی کردها و امنیت ملی جمهوری اسلامی ایران مورد کنکاش قرار می دهد. در این راستا پرسش اصلی این خواهد بود، عثمانی گرایی جدید در سیاست خارجی ترکیه چه تاثیری بر امنیت جمهوری اسلامی ایران دارد؟ پاسخ موقت به پرسش حاضر این خواهد بود که روابط ایران و ترکیه در سطوح مختلف سیاسی ، امنیتی ، اقتصادی و فرهنگی پس از روی کار آمدن حزب عدالت و توسعه تحولی اساسی و متفاوت با روابط گذشته و نگاه تاریخی یافته و بازخوردی از تحول در سیاست خارجی در کشور است . این مسئله به ویژه در سیاست خارجی حزب عدالت و توسعه مشهودتر بوده است . بر این اساس نوشتار حاضر با روشی توصیفی - تحلیلی ، به دنبال آزمون این فرضیه ها است که نوعثمانی گرایی در سیاست خارجی ترکیه ، تاثیری مستقیم بر امنیت جمهوری اسلامی ایران دارد، و اکراد ترکیه و اقلیم کردستان عراق، نقش مهمی در تحقق سیاست نو عثمانی گرایی این کشور دارند.

کلیدواژه ها:

ایران ، ترکیه ، نوعثمانی گرایی ، کردها ، حزب عدالت و توسعه