بررسی میزان بروز عفونت کاتتر ورید محیطی در بخش های منتخب بیمارستان امام رضا (ع) کرمانشاه

زمینه و هدف: عفونت بیمارستانی یکی از مسائل بهداشتی مهم در سیستم مراقبتی می باشد و شایعترین عفونت در بخش ویژهپنومونی است و پنومونی ناشی از ونتیلاتور از همه شایعتر بوده و می تواند سبب افزایش هزینه های ناشی از درمان، افزایش طولمدت اقامت بستری در آی سی یو و افزایش تعداد روزهای اتصال به ونتیلاتور شود. هدف از این مطالعه بررسی تاثیر ساکشندهانی قبل از تغییر وضعیت بر میزان بروز پنومونی وابسته به ونتیلاتور در بیماران تحت تهویه مکانیکی بستری درم. ا. د. امامرضا (ع) درسال می باشد.مواد و روش ها: در یک مطالعه کارآزمایی بالینی شاهددار ۶۰ بیمار که ۶ ساعت بیشتر از لوله گذاری آنها نگذشته باشد و یابیمارانی که از زمان بستری شدن آنها و انتقال به آی سی یو ۲۴ ساعت سپری نشده باشد به صورت تصادفی پس از همسانسازی به دو گروه مداخله و شاهد تقسیم شدند. و ۴۸ ساعت بعد از تهویه مکانیکی به مدت ۷۲ ساعت با مقیاس پنومونی باکتریالمورد بررسی قرار گرفتند. در گروه مداخله قبل از تغییر وضعیت ساکشن ترشحات دهانی انجام گرفت و در گروه شاهد ساکشندر صورت نیاز انجام شد. در پایان ۷۲ ساعت بیماران از نظر بروز پنومونی مورد بررسی قرار گرفتند و داده های جمع آوری شدهبا استفاده از نرم افزار SPSS نسخه ۱۶ و به کمک آمار توصیفی و تحلیلی مورد تجزیه و تحلیل آماری قرار گرفتند. یافته ها (Finding): میانگین سنی بیماران در گروه مداخله و شاهد به ترتیب ۱۹/۳۷±۴۹/۶۳ و ۱۷/۷۶±۵۰/۳۳ بود. نتایج نشان داد که بروز پنومونی در گروه مداخله (۱۰%) و شاهد (۳۳/۳۳%) بود که اختلاف آماری معنا داری بین گروه ها وجود دارد (p=۰/۰۲۹). نتیجه گیری (Conclusion): با توجه به یافته ها می توان نتیجه گرفت که ساکشن قبل از تغییر وضعیت می تواند باعث کاهش پنومونی ناشی از ونتیلاتور گردد و هم چنین می توان این روش را به عنوان روشی موثر جهت پیشگیری از پنومونی ناشیاز ونتیلاتور مرتبط با تهویه مکانیکی در مجموعه اقدامات پرستاری در این بیماران معرفی کرد.

کلیدواژه ها:

ساکشن ، تغییر وضعیت ، پنومونی ناشی از ونتیلاتور ، تهویه مکانیکی