روشی نوین برای بهره برداری بهینه از برج خنک کننده در صنایع نفت، گاز و پتروشیمی

در این پژوهش نحوه عملکرد یک نمونه برج خنک کننده ارزیابی و بررسی شده است. همان طور که می دانیم، یکی از پارامترهای مهم در بحث خوردگی اکسیژنی مربوط به صنایع پالایش، گاز و پتروشیمی، میزان اکسیژن محلول در آب است. به طور اساسی هرچه میزان این پارامتر تقلیل یابد، نقش موثری در بهبود عملکرد سیستم های خنک کاری، نظیر مبدل های حرارتی، برج های خنک کننده خواهد داشت. بر این اساس، در این طرح با استفاده از یک برج خنک کننده در مقیاس پایلوت، مقدار اکسیژن محلول در آب حوضچه این برج در دو حالت بدون استفاده از توپ و همراه با توپ، محاسبه و مقایسه شده است؛ به این ترتیب که با شناورسازی توپ های پینگ پنگ با رنگ مشکی روی سطح آب حوضچه در برج مذکور، نوعی مقاومت در برابر نور خورشید و همچنین در برابر برخورد مستقیم قطرات آب خنک شده از قسمت فوقانی برج به سمت حوضچه ایجاد شد. نتایج حاصل از این تحقیق مربوط به حالتی که از توپ استفاده شده است، بیانگر کاهش میزان DO در شرایط یکسان(دمای  ۲۳ و فشار ۱atm)، از ۸/۶mg/l به ۶/۵mg/l است. این مقدار( ۶/۵mg/l)، در حالت واقعی بهره برداری از یک برج خنک کننده در دمای حدود۳۰ C° می تواند بیشتر کاهش یابد. کاهش این پارامتر(DO) اثر مثبتی بر کاهش فعالیت باکتری های هوازی و قارچ ها خواهد داشت. همچنین قرارگرفتن این توپ ها در کنار هم بر روی سطح آب حوضچه، میزان نور مورد نیاز قارچ ها برای انجام عمل فتوسنتز را کاهش می دهد و از شدت رشدشان به شکلی مطلوب می کاهد . علاوه بر این، هرچه مقدار اکسیژن محلول در آب کاهش یابد، در مقیاس صنعتی می تواند منجر به کاهش مصرف مواد شیمیایی تزریقی به آب Basing شود.

کلیدواژه ها:

برج خنک کننده ، خوردگی اکسیژنی ، اکسیژن محلول ، باکتری های هوازی ، فتوسنتز