تاثیر زوج درمانی شناختی- رفتاری بر طرحواره های عشق زنان متاهل

هدف این پژوهش، تعیین تاثیر زوج درمانی شناختی- رفتاری بر طرحواره­های عشق زنان متاهل بود. این پژوهش نیمه تجربی با طرح پیش آزمون، پس آزمون با گروه گواه و پیگیری دو ماهه اجرا شد. جامعه آماری این پژوهش زنان متاهل ۴۰-۲۵ سال مراجعه کننده به مراکز مشاوره شهر تهران در سال ۱۳۹۷ بود که ۴۰ زن متاهل به شیوه در دسترس انتخاب و به طور تصادفی در دو گروه­ آزمایش و یک گروه گواه گمارده شدند. ابزار پژوهش پرسشنامه طرحواره عشق سینگلیز و همکاران (۱۹۹۵) بود. گروه آزمایش زوج درمانی شناختی-رفتاری شادیش و بالدوین (۲۰۰۵) ۱۰ جلسه به مدت ۹۰ دقیقه دریافت کردند. داده های جمع آوری شده با استفاده از واریانس اندازه های مکرر تحلیل شد. مداخله زوج درمانی شناختی-رفتاری بر طرحواره عشق ایمن (۹۸/۵=F، ۰۱۹/۰ =P)، طرحواره عشق چسبیده (۲۰/۹=F، ۰۰۴/۰ =P)، طرحواره عشق کناره گیر (۵۵/۸=F، ۰۰۶/۰ =P)، طرحواره عشق بی ثبات (۱۵/۸=F، ۰۰۷/۰ =P)، طرحواره عشق غیرجدی (۷۱/۵=F، ۰۲۲/۰ =P) و طرحواره عشق بی علاقه (۹۹/۹=F، ۰۰۳/۰ =P) موثر بوده است و این تاثیر در مرحله پیگیری نیز پایدار بود.  زوج درمانی شناختی-رفتاری از مداخلات موثر بر طرحواره های عشق زنان است؛ لذا این یافته­ها تلویحات مهمی در زمینه آموزش و ارتقای بهداشت روانی زنان متاهل ارائه می­کنند.

کلیدواژه ها:

Couple therapy ، Cognitive-behavioral ، Love schemas ، زوج درمانی ، شناختی- رفتاری ، طرحواره های عشق