بهینه سازی طراحی سیستم تعلیق نیوماتیک مدل خودرو بر اساس پارامترهای خوش سواری و پایداری

پژوهش های زیادی تا کنون در مورد سیستم تعلیق نیوماتیک خودرو شامل طراحی انتخاب اجزاء و بهینه سازی عملکرد اینسیستم ها انجام شده است. شناخت پارامترهای موثر بر رفتار آن ها و ارائه یک مدل بی بعد به منظور بهینه سازی این سیستم ها در اینپژوهش دنبال شده است. آنالیز عملکرد سیستم تعلیق نیوماتیک و بهینه سازی سیستم به کمک یک مدل دو درجه آزادی ۱/۴ خودروانجام شده است. با تنظیم ضریب سختی و میرایی سیستم تعلیق می توان عملکرد سیستم را از نظر خوش سواری و فرمان پذیریبهبود بخشید. برای انجام بهینه سازی بر اساس خوش سواری و فرمان پذیری نیاز به تعریف معیاری برای آندازه گیری این دو کمیتاست و از طرفی به دلیل تضاد بین این دو پارامتر نیاز به تعریف یک بازه یا یک تابع محدود کننده می باشد. که بتوان مقادیر مربوط بهاین دو کمیت را در یک بازه محدود در نظر گرفت. به منظور محاسبه کیفیت خوش سواری از روش محاسبه مقدار RMS شتاب واردبر جرم فنربندی شده و برای محاسبه کیفیت فرمان پذیری از معیار RMS جابجایی نسبی بین جرم فنربندی شده و فنربندی نشدهاستفاده می شود.

کلیدواژه ها:

سیستم تعلیق نیوماتیک ، پایداری ، مدل دو درجه آزادی ، خوش سواری ، فرمان پذیری ، بهینه سازی