گزارش موردی و بررسی متون: لیشمانیاز تناسلی

سال انتشار: 1401
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 342

نسخه کامل این مقاله ارائه نشده است و در دسترس نمی باشد

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این مقاله:

شناسه ملی سند علمی:

CCRMED04_181

تاریخ نمایه سازی: 16 اسفند 1401

چکیده مقاله:

مقدمه :شایعترین علت زخمهای تناسلی، علل عفونی در اثر عفونتهای منتقله از راه جنسی است (STDs). به علاوه علل غیر عفونی که از تروما تابیماریهای خود ایمن و بدخیم نیز میتواند دلیل زخمهای تناسلی باشد. در اینجا ما یک علت عفونی که باعث زخم تناسلی شده را معرفی می کنیم.هدف : معرفی مورد نادر و افزایش اطلاعات همکاران پزشک جهت تشخیص سریع و به موقع موارد نادر مشابه.معرفی بیمار : بیمار مرد ۳۶ ساله، کارگر ساختمانی، با زخم طولانی مدت و بدون درد در تنه پنیس. ۴۰ روز پیش از مراجعه ضایعه ماکولی در سطح پشتیپنیس ظاهر گردید و ضایعه مشابه دیگری نیز بر روی ناحیه سرین چپ وی ظاهر گردید. ضایعات به تدریج بزرگ شدند و بیمار خروج ترشحاتچرکی از آن را اظهار کرد. بیمار ضایعات مشابه را پیش از این نداشت، تب، کاهش وزن و علایم سیستمیک را ابراز نمی کرد. او تاریخچه ای ازابتلا به بیماریهای مقاربتی را ابراز نکرد و شریک جنسی جدیدی هم نداشت. همسر بیمار مشکل مشابهی نداشت. پیش از مراجعه خود درمانینداشت. وی اخیرا در یک پروژه ساختمانی مشغول به کار شده و شب هنگام در بیرون ساختمان میخوابیده در حالی که تنها یک قطعه لباس زیرپوشیده و از پشه بند استفاده ننموده است.در معاینه، ضایعه ای ۲ × ۱ سانتی متر در سطح dorsolateral تنه پنیس دیده شد. ضایعه دیگری در سرین چپ به ابعاد ۳ × ۲ سانتیمتر باضایعات پوسچول مانند اقماری مشاهده گردید ، اما ضایعات توزیع درماتومی نداشت. آدنوپاتی اینکوینال مشاهده نگردید.CBC ، CRP ، LFT منفی بودند. سرولوژی VDRL ، HIV ، HSV تست Tzant منفی بودند. رنگ آمیزی گیمسا اجسام دونووان را در هیستوسیتهانشان داد. بیمار حاضر به انجام بیوپسی نشد.تظاهر بالینی به همراه رنگ آمیزی گیمسا در همراهی با خواب شبانه بدون محافظت در برابر آرتروپودها در زمینه تغییرات اپیدمیولوژیک بروزبیماری، بر لیشمانیازیس اشاره دارد. درمان تجربی آغاز گردید و پایش LFT و ECG برای احتمال عوارض جانبی انجام شد.درمان با مگلومین آنتیمونات ۲۰ میلی گرم به ازای هر کیلوگرم وزن بدن به صورت عضلانی شروع شد. تزریق درون ضایعه به علت احتمال آسیببه پنیس انجام نشد. بیمار بعد از حدود دو هفته به علت عوارض (ضعف و بیحالی شدید) به مدت سه روز تزریق دارو را قطع کرد اما با تشویقپزشک معالج درمان خود را تکمیل نمود. به دنبال درمان، ضایعه بهبود قابل ملاحظه ای پیدا کرد . نهایتا کاملا خوب شد. کارگر دیگری در کارگاهساختمانی مذکور دچار این ضایعه نشده بود.

نویسندگان

ساسان گازرانی

پزشک/فیزیولوژیست، گروه فیزیولوژی، دانشکده علوم پزشکی ساوه، ساوه، ایران

مارک هانتینگتون

متخصص پزشک خانواده، گروه پزشکی خانواده، دانشکده پزشکی Sanford ، دانشگاه داکوتای جنوبی، شهر Sioux Falls، ایالات متحده آمریکا

جواد سطوتی

دانشکده علوم پزشکی ساوه، پاتولوژیست، آزمایشگاه نور، ساوه ، ایران