بررسی راهکارهای کاهش اثرات مخرب زیست محیطی انسانی از طریق اصلاح الگوی طراحی معماری در شهر بوشهر

نگرشی گذرا بر وضعیت محیط زیست جهان در دو دهه گذشته نشان می دهد که علی رغم حساسیت های اخیر در زمینه محیط زیست نه تنها اثرات مخرب انسانی کاهش نیافته بلکه مسایل حاد و دشواری مانند آلودگی شدید جو ، نازک شدن لایه ازن، بروز پدیده گلخانه ای و گرم شدن کره زمین و اثرات متعدد ناشی از این پدیده ها مطرح شده است . اما قدر مسلم اینکه ساختمانها به عنوان یکی از اصلیترین ارکان مصرف، سهم به سزایی در مصرف انرژی را به خود اختصاص داده اند که همین امر سبب شده است توجه معماران و طراحان شهری به اصلاح الگوی طراحی جلب شود. از دیگر سو پیوند انسان با طبیعت در جهت ارتقا سطح سلامت روحی و جسمی ، امری کتمان ناپذیر است . در این شرایط رویکرد بسیاری از طراحان و نظریه پردازان استفاده از مولفه های توسعه و تفکر پایدار است . شرایط محیطی ساختمان هایی که بر پایه معماری پایدار بنا میشود سالمتر و بهتر از نمونه های دیگر است ، تنوع و تغییر روزانه و فصلی نور، حرارت و جریان هوا در این ساختمان ها فضاهای متنوع و دلپذیری ایجاد میکند. بدینسان پژوهش حاظر با هدف بررسی و شناسایی عوامل موثر بر کاهش اثرات مخرب زیست محیطی ، با روشی کیفی و کمی و با استفاده از ابزار پرسشنامه معیار های الگو های طراحی را در شهر بوشهر مورد ارزیابی قرار داد. در مجموع پرسشنامه تنظیم شده در ۶ متغیر کلی (اقلیم ، کارکردی - عملکردی ، کالبدی ، بام و دیوار سبز، جهت گیری ساختمان و نحوه استقرار ساختمان، با توجه به نظریات متخصصین ) و ۲۱ سوال، در بین ۳۰۶ نفر (حجم نمونه با استناد به فرمول کوکران) مورد آزمون قرار گرفت . نتایج حاکی از ان است که متغیر های اقلیمی ، کالبدی و نحوه استقرار ساختمان در سایت از مهمترین عواملی میباشد که باید اصلاح الگوی طراحی آن موجبکاهش اثرات مخربزیست محیطی خواهد شد. در میان دیگر متغیر های ذکر شده به ترتیب جهت گیری ساختمان، بام سبز و دیوار سبز مورد نظر مصاحبه شوندگان بوده است .

کلیدواژه ها:

محیط زیست ، الگو های طراحی ، معماری محیطی و پایدار