بررسی اثر کشندگی نانومیکروحباب های اکسیژن، اوزون و هوا بر رده سلولی سرطان ملانوما
محل انتشار: مجله دانشکده پزشکی مشهد، دوره: 65، شماره: 3
سال انتشار: 1401
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 234
فایل این مقاله در 11 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_MJMS-65-3_033
تاریخ نمایه سازی: 9 اسفند 1401
چکیده مقاله:
مقدمه: ملانوم پوستی به عنوان یکی از مهاجمانه ترین انواع سرطان پوست است. این بیماری حدود ۷۵ درصد از کل مرگ و میرهای ناشی از سرطان پوست را تشکیل می دهد و تاکنون درمان قطعی برای آن ارائه نشده است. در نتیجه تشخیص به هنگام و جلوگیری از پیشرفت این بیماری حائز اهمیت است. پژوهش های زیادی برای یافتن روش های درمان و بهبود سرطان ارائه شده است. یکی از جدیدترین روش ها در این زمینه استفاده از فناوری نانو برای تشخیص و مهار سلول های سرطانی است. در این تحقیق تاثیر استفاده از نانومیکروحباب های هوا، اکسیژن و اوزون بر رده سلولی A۳۷۵ سرطان ملانوما مورد ارزیابی قرار گرفته است.مواد و روش ها : رده سلولی A۳۷۵ که با غلظتهای مختلف نانومیکروحبابها ی هوا، اکسیژن و اوزون تیمار شده اند توسط روش MTT مورد ارزیابی قرار گرفته اند. به منظور سنجش زنده بودن سلول ها، به هر چاهک پلیت ماده MTT اضافه شده و سپس پلیت در انکوباتور قرار گرفته است. یافته ها: طبق نتایج این تحقیق کاهش درصد زیست پذیری سلول های سرطانی A۳۷۵ با افزایش غلظت نانومیکروحبابهای اکسیژن و اوزون پس از ۲۴ ساعت نشان دهنده آپوپتوز بوده و مهار چشمگیری بر رشد این سلول ها داشته است.نتیجه گیری: نتایج حاصل از این تحقیق گویای آن است که نانومیکروحبابهای اکسیژن و اوزون در غلظت های بالا باعث مرگ سلولی رده سلول های A۳۷۵ می شود. نتایج در این تحقیق کمک خواهد کرد که نقش نانومیکروحباب های هوا، اکسیژن و اوزون در درمان سرطان ملانوما بررسی شود.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
فاطمه فاضلی
گروه زیست شناسی، دانشکده علوم پایه، دانشگاه حکیم سبزواری، سبزوار، ایران
فاطمه صادقی فر
عضو هیات علمی گروه زیست شناسی، دانشکده علوم پایه، دانشگاه حکیم سبزواری، سبزوار،ایران
حمید رضا رحیمی
گروه ژنتیک پزشکی و پزشکی مولکولی