بررسی میزان رضایتمندی شغلی بهورزان شاغل در استان چهارمحال و بختیاری و ارتباط آن با متغیرهای زمینه ای در سال ۱۳۹۹
محل انتشار: فصلنامه تحقیقات نظام سلامت، دوره: 17، شماره: 3
سال انتشار: 1400
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 207
فایل این مقاله در 9 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_HSR-17-3_005
تاریخ نمایه سازی: 7 اسفند 1401
چکیده مقاله:
مقدمه: هر سازمانی با نیروی انسانی ایجاد می شود و بدون آن هیچ سازمانی قادر به ادامه حیات نخواهد بود. با توجه به نقش مهم منابع انسانی در نظام مراقبت های سلامت و رضایتمندی آنان بر تضمین کیفیت مراقبت ها، پژوهش حاضر با هدف تعیین میزان رضایتمندی شغلی و ارتباط آن با متغیرهای زمینه ای در بهورزان شاغل در استان چهارمحال و بختیاری انجام شد.
روش ها: این مطالعه توصیفی- تحلیلی از نوع مقطعی بود که در سال ۱۳۹۹ بر روی ۱۶۴ بهورز شاغل در شهرستان های فارسان و کوهرنگ استان چهارمحال و بختیاری با استفاده از یک پرسش نامه استاندارد انجام شد. نمره حیطه های رضایت شغلی با میانگین، انحراف معیار و حدود اطمینان ۹۵ درصد توصیف و با استفاده از آزمون های Independent t و One-way ANOVA در نرم افزارSPSS مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.
یافته ها: میانگین نمرات حاصل از حیطه های سنجش رضایت شغلی شامل ۰/۸۸ ± ۱/۹۷ برای نظام پرداخت، ۰/۹۲ ±۳/۲۸ برای نوع شغل، ۰/۹۸ ± ۲/۶۹ برای فرصت های پیشرفت، ۰/۶۹ ± ۱/۹۷ برای طرح تحول نظام سلامت، ۱/۱۳ ± ۳/۱۰ برای جو سازمانی،۰/۸۵ ± ۳/۰۳ برای سبک رهبری،۱/۰۹ ± ۳/۰۹ برای شرایط فیزیکی و ۰/۲۹ ± ۲/۲۶ برای اجرای صحیح بسته های شغلی بود. ارتباط معنی داری بین نظام پرداخت با سطح تحصیلات بهورزان (۰/۰۰۱ > P)، بین فرصت پیشرفت با جنسیت (۰/۰۲۰ = P)، بین رضایت شغلی از طرح تحول سلامت بهورزان با میزان سوابق خدمت (۰/۰۰۲ = P)، بین جو سازمانی با محل خدمت بهورزان (۰/۰۲۵ = P)، بین سبک رهبری با سطح تحصیلات (۰/۰۰۴ = P) و بین اجرای بسته های خدماتی بهورزان با محل سکونت آنان (۰/۰۰۴ = P) مشاهده گردید.
نتیجه گیری: بالاترین و پایین ترین میزان رضایتمندی بهورزان به ترتیب در خصوص نوع شغل و نظام پرداخت می باشد. در مجموع، رضایت شغلی بهورزان شاغل در شهرستان های فارسان و کوهرنگ در حد متوسط بود و نیاز به برنامه ریزی جامعی جهت ارتقای سطح کمی و کیفی شغلی بهورزان ضروری به نظر می رسد.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
غلامرضا کریم ز اده سورشجانی
MSc Student, Department of Health Education, School of Public Health, Isfahan University of Medical Sciences, Isfahan, Iran
حسین شهنازی
Associate Professor, Department of Health Education, School of Public Health, Isfahan University of Medical Sciences, Isfahan, Iran
سلیمان خیری
Professor, Department of Biostatistics and Epidemiology, School of Public Health, Shahrekord University of Medical Sciences, Shahrekord, Iran
قاسم یادگارفر
Associate Professor, Department of Epidemiology and Biostatistics, School of Public Health, Isfahan University of Medical Sciences, Isfahan, Iran