تاثیر نوع پایه و شوری ناشی از کلرید سدیم بر غلظت عناصر کم مصرف در شاخساره پرتقال والنسیا

ارقام مختلف پرتقال (Citrus sinensis L.) به شوری آب و خاک حساس بوده و تحت این شرایط کاهش شدیدی در رشد و عملکرد خواهند داشت. این پژوهش به منظور بررسی تاثیر شوری و پایه های نارنج معمولی (Citrus aurantium)، لیموآب (C. aurantifolia)، ولکامریانا (C. volkameriana)، بکرائی (C. reticulata ´ C. limetta) بر غلظت عناصر کم مصرف در شاخساره پرتقال والنسیا بصورت فاکتوریل در قالب طرح کاملا تصادفی در چهار تکرار در گلخانه انجام  گرفت. تیمارهای شوری در چهار سطح، صفر، ۲۰، ۴۰ و ۶۰ میلی مول در لیترکلرید سدیم، در نظر گرفته شد. براساس نتایج نوع پایه تاثیر معنی دار بر غلظت عناصر کم مصرف در شاخساره داشت و تحت تاثیر شوری تغییرات متفاوتی بسته به نوع پایه در غلظت عناصر کم مصرف در شاخساره مشاهده شد. بطور کلی تحت شرایط این آزمایش پایه ولکامریانا و تا حدودی بکرائی از پتانسیل خوبی در ارسال مواد معدنی کم مصرف به پیوندک برخوردار بودند. age:FA'el
*(/i> L.) و یولاف (Avena sativa L.) و مقادیر مختلف بذر کشت شده گیاه همراه (صفر، ۶۰، ۱۲۰ و ۱۸۰ کیلوگرم در هکتار) به اجرا در آمد. نتایج نشان داد که گیاهان همراه با میزان بذر ۶۰ کیلوگرم در هکتار دارای بالاترین عملکرد وزن خشک علوفه، تعداد ساقه و تعداد بوته مستقر شده یونجه بودند. یولاف در مرحله اول و در مرحله دوم چاودار اثرات بیشتری بر رشد یونجه داشت و مصرف ۱۲۰ کیلوگرم بذر گیاه همراه می تواند مجموع عملکرد وزن خشک یونجه با گیاه همراه را به میزان قابل قبولی نیز تولید کرده و همچنین وزن خشک مناسبی از یونجه برای چین دوم فراهم کند.