تاثیر مقادیر مختلف کلرمکوات کلرید و تراکم بوته در کنترل خوابیدگی گندم

افزایش تراکم بوته با هدف بهبود عملکرد دانه ممکن است سبب خوابیدگی (ورس) درگندم شود، که این خود به کاهش کارایی فنوسنتز و در نتیجه به کاهش عملکرد دانه منجر می شود. در یک تحقیق مزرعه ای با آزمایش فاکتوریل در قالب طرح بلوک های کامل تصادفی با سه تکرار در محل ایستگاه مرکز تحقیقات کشاورزی فارس (زرقان) تاثیر چهارتراکم بوته ۲۰۰، ۳۰۰، ۴۰۰ و ۵۰۰ بوته در مترمربع و سه غلظت صفر، ۱۵۰۰ و ۳۰۰۰ گرم در هکتار کلرمکوات کلرید (CCC) بر خوابیدگی و برخی صفات مورفولوژیک گندم رقم روشن (از ارقام محلی پابلند و حساس به خوابیدگی) مورد بررسی قرار گرفت. نتایج نشان داد که افزایش تراکم بوته از ۲۰۰ به ۵۰۰ بوته در مترمربع باعث افزایش ارتفاع بوته، کاهش وزن دانه، افزایش عملکرد دانه و افزایش خوابیدگی تا ۷۰% شد و تاثیر معنی داری بر سایر صفات نداشت. همچنین کاربرد CCC باعث کاهش ارتفاع بوته، کاهش میزان ورس، کاهش وزن خشک و میزان فتوسنتز بعد از گرده افشانی شد، اما تاثیر معنی داری بر سایر صفات نداشت. در مجموع نتایج نشان داد که در تیمار  تراکم ۴۰۰ بوته در متر مربع و غلظت ۳۰۰۰ گرم کلر مکوات کلرید کمترین میزان خوابیدگی در رقم گندم روشن مشاهده شد و با توجه به عملکرد مناسب دانه، این تیمار قابل توصیه می باشد.

کلیدواژه ها:

تراکم بوته ، کلرمکوات کلرید (CCC) ، ارقام پابلند ، فتوسنتز ، عملکرد دانه