بررسی تطبیقی رابطه ساخت سیاسی و دولت با توسعه اقتصادی (ایران، ژاپن و کره جنوبی۲۰۱۰- ۱۸۶۰)

مرور تاریخ تکاپوی توسعه ایران در بیش از ۱۵۰ سال گذشته نشان دهنده دوره­هایی از همراهی یا پیش و پس بودن از کشورهاست. ژاپن و کره­ جنوبی در این زمینه جایگاه مشخصی دارند. در این پژوهش تلاش می شود وضعیت توسعه در ایران را در مقایسه با دو کشور مذکور در مقاطع تاریخی (۱۹۲۶-۱۸۶۰ و ۲۰۱۰-۱۹۶۳) در چارچوب مدل نهادی نورث، عجم اوغلو و رابینسون مورد بررسی قرار دهد. این پژوهش از نظر هدف، توسعه ای و از نظر روش، نهادگرای تطبیقی است. این رهیافت بر قواعد، رویه ها و سازمان های رسمی تمرکز دارد که با استفاده از تکنیک های تاریخ دانان و حقوقدانان به توضیح رابطه میان ساختارهای نهادی و موفقیت یا شکست سیاست ها می پردازد. پرسش اصلی این است که علی­رغم ایجاد ساخت سیاسی در ایران در قرن نوزدهم در مقایسه با تجارب ژاپن در نیمه دوم قرن نوزدهم و کره­ جنوبی در اوایل قرن بیستم، چرا برنامه توسعه در ایران خوب پیش ­­نرفته و ترتیبات نهادی سیاسی و اقتصادی فراگیر حاصل نشده است؟ نتایج بدست آمده نشان می­دهد که به دلیل عدم تکامل نهادی زمینه های همسویی دولت و ملت، توسعه در ایران در مقایسه با دو کشور مذکور بصورت موفقیت آمیزی فراهم نشد.

کلیدواژه ها:

ساخت سیاسی و دولت ، توسعه اقتصادی ، ایران ، ژاپن ، کره جنوبی