ارزیابی ساختار درونی مقیاس عزت بدنی (BES) در جمعیت زنان: یک مطالعه تحلیل عاملی

مقدمه:  مقیاس عزت بدنی، یک پرسشنامه خودگزارشی ۳۵ ماده­ای است که برای سنجش باورهای فرد در مورد بدن تهیه شده­ است. این پرسشنامه از سه خرده ­مقیاس جذابیت جنسی، نگرانی در مورد وزن و شرایط جسمانی تشکیل شده است. هدف از مطالعه حاضر، بررسی ویژگی­های روان­سنجی نسخه فارسی پرسش نامه عزت بدنی بر روی زنان بود. روش: روش پژوهش همبستگی بود. جامعه آماری کلیه زنان دامنه سنی ۱۸ تا ۵۰ سال ایرانی در سال ۱۴۰۰ می­باشد. ۵۵۰ نفر با روش نمونه­گیری در دسترس انتخاب شدند و به پرسش­نامه­های عزت بدنی (BES-۱۹۸۶)، عزت نفس روزنبرگ (RSE-۱۹۶۵) و مقیاس بازداری و برانگیختگی جنسی زنان (SES-W-۲۰۰۶) پاسخ دادند. پایایی پرسشنامه با استفاده از روش همسانی درونی محاسبه شد. یافته­ها: نتایج حاصل از محاسبه پایایی با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ، بالاتر از ۷۰/۰ بودند. تحلیل عاملی اکتشافی نیز نشان داد که راه­ حل سه عاملی از برازش مناسب­تری برخوردار است که عامل­های آن عبارتند از: جذابیت جنسی، نگرانی در مورد وزن، شرایط جسمانی. روایی سازه با روش تحلیل عاملی تائیدی نشان داد که مدل سه عاملی مقیاس در جامعه زنان ایرانی  برازش خوبی دارد.  نتیجه­گیری : براساس نتایج این پژوهش، می­توان نتیجه گرفت که مقیاس عزت بدنی از پایایی و اعتبار مناسب برخوردار است و می­تواند در پژوهش­ها و مداخلات بالینی استفاده شود.

کلیدواژه ها:

عزت بدنی ، عملکرد جنسی ، جذابیت جنسی ، پایایی ، روایی