مطالعه ای بر نقش کیفیت زندگی کاری در بهبود انگیزه شغلی کارکنان (مطالعه موردی: کارکنان دانشگاه پیام نور همدان)

یکی از مسئولیت های هر نهاد اجتماعی نیل به اهدافی است که علت وجودی آن سازمان را تشکیل می دهد. تحقق اهداف سازمانی در گرو همکاری و هماهنگی تمامی عواملی است که تعامل قانون مند آنها با یکدیگر به وجود سازمان معنا می بخشد. در این میان نقش نیروی انسانی از مواردی است که مورد توجه صاحب نظران علوم رفتاری و مدیریت منابع انسانی است. هدف اصلی از این پژوهش بررسی رابطه بین کیفیت زندگی کاری و انگیزش شغلی کارکنان دانشگاه پیام نور همدان و تعیین ارتباط بین آنها می باشد. نتایج حاصل بیانگر وجود رابطه معنا دار بین کلیه مولفه های کیفیت زندگی کاری و انگیزش شغلی کارکنان دانشگاه پیام نور همدان می باشد. به طور کلی با توجه به اینکه بیشتر کارکنان دارای وضعیت استخدامی قراردادی (پایین بودن امنیت شغلی) می باشند، لذا با تبدیل وضعیت و احساس امنیت شغلی در میان کارکنان و بالا بردن کیفیت زندکی کاری، می توان جهت بهبود و ارتقاء سطح انگیزش شغلی کارکنان دانشگاه پیام نور همدان کوشید.

کلیدواژه ها:

کیفیت زندگی کاری ، انگیزه شغلی ، مدیریت منابع انسانی ، سازمان