مدل آموزش رانندگان سرویس مدارس مبتنی بر یادگیری سیار (ML)

هدف این پژوهش طراحی و اعتبارسنجی مدل آموزش رانندگان تاکسی و سرویس مدارس مبتنیبر یادگیری سیار (ML) است. روش پژوهش از نوع کیفی و کمی و جامعه آماری شاملکارشناسان حوزه حمل ونقل ، پلیس راهور و ذینعفان به تعداد ۳۰ نفر بود. برای نمونه گیری دربخش مطالعه کیفی از نمونه گیری هدفمند و در بخش کمی از نمونه گیری تصادفی استفاده شد. دربخش کیفی تعداد ۳۰ نفر در فرآیند مصاحبه و در بخش کمی به روش جدول مورگان (۱۹۷۲)تعداد ۳۸۹ نفر به عنوان حجم نمونه به روش تصادفی ساده انتخاب شدند. ابزار جمع آوری اطلاعاتشامل مصاحبه و پرسشنامه ۵۷ سوالی محقق ساخته طبق الگوی خان و تعداد ۲۹ سوال پرسشنامهبرای رانندگان تاکسی تنظیم شده بود. و بعد از تایید روایی (قضاوت صاحب نظران و اساتید) وپایایی (محاسبه آلفای کرونباخ ۰/۹۲) در بین رانندگان مدارس و تاکسی توزیع شد. برای تجزیه وتحلیل داده ها از روش های آماری توصیفی و استنباطی استفاده شد.در آمار توصیفی از شاخص مرکزی و پراکندگی مثل میانگین، انحراف معیار و در بخش استنباطی از تحلیل عاملیاکتشافی و تاییدی در سطح اطمینان ۹۵ % با نرم افزارهای اس پی اس اس ۱۸ و پی ال اس نسخه۳ انجام گرفت. بر اساس تجزیه وتحلیل داده های کیفی حاصل از مصاحبه های عمیق و اکتشافی وکدگذاری و تحلیل محتوای متن مصاحبه ها و درعین حال مطابقت آنها با مبانی نظری، نتایجپژوهش نشان داد بعد سازمانی با بار عاملی ۰/۵۸۹ در جهت عوامل شناسایی شده موثر در آموزشرانندگان تاکسی و سرویس مدارس بیشترین اهمیت را دارد و بعد از فناوری با بار عاملی ۰/۵۱۱کمترین اهمیت را دارد و دیگر ابعاد در درجات بعدی قرار گرفتند.

کلیدواژه ها:

فناوری ، مدیریت ، سازمانی ، پشتیبانی منابع ، اخلاقی