بررسی تطبیقی کیفیت وضوء نزد فریقین

در دین مبین اسلام نماز به عنوان ستون و عمود دین معرفی شده است. و نماز بدون طهارت ( وضو، غسل و تیمم) درست نیست. و باوجود اینکه روش وضو در قرآن کریم ذکر شده است ولی در تفسیر و تبیین آن بین اهل تسنن و شیعه اختلاف واقع شده است. تحقیق حاضر ادله فریقین را مورد نقد و بررسی قرار داده است.و با توجه  به تحلیل ادبی آیت وضو و بررسی روایات وارده در این باب و بالخصوص روایاتی که از طزیق اهل بیت علیهم السلام به ما رسیده به خوبی روشن شده که روش درست وضو همان است که نزد شیعه است. بالخصوص با توجه به آن که از علمای عامه کسی به بطلان وضوی کسی که از بالا به پایین دست ها را بشوید، فتوی نه داده است، بلکه بیشتر آن ها شستن از پایین به بالا را افضل و مستحب می دانند.و همچنین در مسح یا شستن پا ها هم معلوم شد که این اختلاف از زمان خلیفه سوم شروع شده و ریشه اختلاف دخالت حکام بوده است نه قرآئت آیه وضو و نه فهم آیه. لذا فخر الدین رازی مفسر معروف اهل سنت نیز اعتراف می کند که ما باشیم و آیه مجیده بر مسح پا دلالت می کند نه شستن انها. تحقیق حاضر روایاتی که دال بر شستن پا هستد را نیز مورد نقد و بررسی قرار داه است.

کلیدواژه ها:

وضو ، ارجل ، وجوهکم ، مرافق