اثر سرمایه های فکری بر عملکرد کارکنان در سازمان بازرسی شهرداری تهران با نقش میانجی تسهیم دانش

هدف این پژوهش، بررسی و کشف اثر سرمایه های فکری بر عملکرد کارکنان در سازمان بازرسی شهرداری تهران با نقش میانجی تسهیم دانش است. در پژوهش حاضر، از روش اسنادی- میدانی و توصیفی- پیمایشی استفاده شده است. جامعه آماری پژوهش حاضر ۵۲۰ نفر از کارمندان بازرسی شهرداری تهران هستند که در زمان پژوهش در محل حضور داشتند. با استفاده از روش نمونه گیری تصادفی ساده با فرمول کوکران، نمونه آماری ۲۲۰ نفر انتخاب شده اند. برای جمع آوری اطلاعات از جامعه آماری و به منظور آزمون فرضیه های تنظیم شده این پژوهش، از پرسشنامه استاندارد، استفاده گردیده است. این پرسشنامه برای سرمایه فکری با استفاده از نظریه بونتیس و همکاران (۲۰۰۰) مورد استفاده قرار گرفته است. برای آزمون پایایی پرسشنامه، از روش آلفای کرونباخ استفاده شده است. به منظور تجزیه و تحلیل داده های بدست آمده از پرسشنامه های جمع آوری شده از روش های آماری توصیفی و استنباطی استفاده شده است. برای تجزیه و تحلیل داده ها و آزمون فرضیه ها از روش تحلیل مسیر و معادلات ساختاری با استفاده از ابزار لیزرل استفاده شده است. نتایج نشان می دهد که ابعاد سرمایه فکری شامل سرمایه انسانی، سرمایه اجتماعی و سرمایه ساختاری به صورت مستقیم بر عملکرد کارکنان در سازمان بازرسی شهرداری تهران با در نظر گرفتن متغیر میانجی تسهیم دانش تاثیر دارد. با توجه به تاثیر سرمایه انسانی بر عملکرد کارکنان توصیه می گردد تا سازمان در ابتدای مسئولیت ها، آگاهی های لازم در مورد هر سمتی را بازگو نماید. همچنین می توان پیشنهاد داد که سازمان می تواند به صورت گروهی افراد متخصصی را پرورش دهد.

کلیدواژه ها:

تسهیم دانش ، سرمایه فکری ، سرمایه انسانی.