داستان های قرآنی به عنوان محتوای تربیت دینی دوره ابتدایی در رویکرد محتوایی برنامه (p۴c)

هدف از پژوهش حاضر تحلیل محتوای داستان های قرآنی به عنوان محتوای یاددهی - یادگیری تعلیم و تربیت دینی مقطع ابتدایی بود. بدین منظور با روش تحلیل محتوای کیفی در گام نخست انتقادات صورت گرفته به روش های مبتنی بر حافظه پروری در آموزش و پرورش مطرح و در ادامه رویکردهای مطرح شده در برنامه های آموزش تفکر و شیوه های تربیت دینی به کودکان مطرح شد آنگاه از میان رویکردهای موجود آموزش تفکر، رویکرد محتوایی که در آن محتوای تاملی اهمیت بالایی دارد مطرح و متناسب با رویکرد حاضر مضامین فلسفی (هستی شناسانه، شناخت شناسانه و ارزش شناسانه) معرفی و نشان داده شد که داستان های قرآنی کدام ساحت یا ساحت های فلسفی را در درون خود دارد و چگونه می تواند در برنامه تربیت دینی دوره ابتدایی مورد استفاده قرار گیرد. نتایج نشان داد بازنویسی و ساده سازی این داستان ها مبتنی بر رویکرد محتوایی به سبب مناسبت فرهنگی برای کودکان ایران اسلامی ضمن فراهم نمودن زمینه تامل و تفکر برای کودکان در کلاسی که به اجتماع پژوهشی بدل شده است اهداف تربیت دینی درباب خداشناسی، جهان شناسی و انسان شناسی و مباحث اخلاقی را به شکل مناسب تری میسر سازد.

کلیدواژه ها:

p۴c ، رویکرد محتوایی ، داستان های قرآنی ، مضامین فلسفی