پیش بینی اعتیاد به شبکه های مجازی بر اساس احساس تنهایی، مهارت های ارتباطی، هوش اجتماعی و هوش هیجانی دانش آموزان

پژوهش با هدف پیشبینی اعتیاد به شبکه های مجازی  بر اساس احساس تنهایی، مهارت های ارتباطی، هوش اجتماعی و هوش هیجانی انجام شد. روش پژوهش توصیفی- همبستگی بود. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان دوره دوم متوسطه شهر اصفهان در سال تحصیلی ۹۸- ۱۳۹۷ بودند. تعداد کل حدود ۳۶۰۰۰ نفر برآورد شد. با استفاده از جدول مورگان و کرجسی به روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای، ۳۸۰ نفر (۱۶۱پسر و ۱۹۴دختر) بعنوان نمونه انتخاب شدند. به منظور گردآوری اطلاعات از پرسشنامه های اعتیاد به شبکه های مجازی مبتی بر موبایل خواجه و همکاران (۱۳۹۵)، احساس تنهایی دی توماسو و همکاران (۲۰۰۴)، مهارتهای ارتباطی بارتون (۱۹۹۰)، هوش اجتماعی سیلوا و همکاران (۲۰۰۱) و هوش هیجانی سیبریا شرینگ (۱۹۹۶) استفاده شد. جهت تجزیه و تحلیل داده ها از آزمون تحلیل رگرسیون چندمتغیره به روش گام به گام استفاده شد. یافته ها نشان داد بین هوش هیجانی با اعتیاد به شبکه های مجازی رابطه مثبت و بین مهارت های ارتباطی و احساس تنهایی با اعتیاد به شبکه های مجازی رابطه منفی معنی داری وجود دارد. هوش هیجانی بیشترین قدرت در پیش بینی اعتیاد به شبکه های مجازی را دارد. بین تنهایی اجتماعی با اعتیاد به شبکه های مجازی رابطه مثبت وجود دارد، درحالی که بین تنهایی خانوادگی و مهارت بازخورد با اعتیاد به شبکه های مجازی رابطه منفی و بین خودآگاهی، خودتنظیمی و همدلی با اعتیاد به شبکه های مجازی رابطه مثبت و معنی دار به دست آمد. در مجموع، احساس تنهایی، ضعف در مهارت های ارتباطی، هوش اجتماعی و هوش هیجانی پایین می توانند باعث افزایش اعتیاد به شبکه های مجازی در دانش آموزان شوند.

کلیدواژه ها:

اعتیاد به شبکه های مجازی ، احساس تنهایی ، مهارت های ارتباطی ، هوش اجتماعی ، هوش هیجانی