اثربخشی درمان شناختی-رفتاری بر کمال طلبی و نگرانی های بدشکلی بدنی در دانش آموزان دارای نگرانی های بدشکلی بدنی

مقدمه: بدشکلی بدنی و کمال طلبی از دغدغه های ذهنی عمده دانش آموزان نوجوان، این آینده سازان کشور، است. هدف از انجام این پژوهش تعیین میزان اثربخشی درمان شناختی-رفتاری بر کمال طلبی و اختلال بدشکلی بدن دانش آموزان دارای این نگرانی ها بود. مواد و روش ها: طرح پژوهش شبه آزمایشی از نوع پیش آزمون-پس آزمون با گروه گواه بود. از میان ۳۶۰ دانش آموز دختر دوم متوسطه از ۴ دبیرستان[U۱]  در منطقه ۱۴ شهر تهران (۱۳۹۹)، تعداد ۳۴ نفر با نمرات بالای خط برش (نمره ۹۳) در مقیاس اختلال بدشکلی، انتخاب شدند و به عنوان نمونه پژوهش، به طور تصادفی در دو گروه ۱۷ نفری قرار گرفتند. به علت همکاری نکردن و افت آزمودنی ها، ۱۱ نفر در گروه آزمایش و ۱۳ نفر در گروه گواه باقی ماندند. هر دو گروه پرسش نامه کمال طلبی را پر کردند. درمان شناختی-رفتاری در گروه آزمایشی، طی ۸ جلسه بر اساس راهنمای درمانی رایت و همکاران در فضای مجازی انجام شد؛ اما گروه گواه مداخله ای دریافت نکرد. در پایان پس آزمون انجام گردید. ابزار پژوهش مقیاس کمال طلبی و مقیاس اختلال بدشکلی بدنی بود. تحلیل داده ها به وسیله آنکوا در متن مانکوا و تحلیل کوواریانس چندمتغیره و نرم افزار SPSS vol.۲۶ صورت گرفت. یافته ها: اثربخشی درمان شناختی-رفتاری در بدشکلی بدن در سطح P≤۰.۰۱ معنادار و در متغیر کمال طلبی معنادار نبود. درمان شناختی-رفتاری ۹/۳۹ درصد واریانس متغیرهای پیش بین را تبیین کرد. بحث و نتیجه گیری: نظر به اثربخشی و کارآمدی درمان شناختی-رفتاری، برای کاهش نگرانی های ذهنی دانش آموزان و پیشگیری از اختلالات مرتبط و نیز ارتقای کیفیت زندگی آنان، می توان این آموزش ها را در برنامه درسی گنجاند.

 [U۱] [U۱]جهت محرمانه ماندن اطلاعات ترجیح دادیم اسم دبیرستانها را ذکر نشود