مقایسه قدرت و استقامت عضلات ثبات دهنده تنه در افراد مبتلا به سندرم درد مفصل پاتلوفمورال و افراد سالم

مقدمه: تنه پایه ای برای حرکات چرخشی در کمربند شانه ای و لگنی است و ثبات ستون مهره ها، لگن و اندام تحتانی را حین حرکت حفظ می کند. ثبات دینامیک تنه توسط عضلات این ناحیه تامین می شود و اختلال در عملکرد عضلات این ناحیه می تواند باعث بروز مشکلات عضلانی- اسکلتی در سایر قسمت های بدن گردد. یکی از مشکلات شایع زانو، سندرم درد مفصل پاتلوفمورال (Patello femoral pain syndrome یا PFPS) است. با توجه به شیوع این بیماری در افراد جوان و نقش عضلات تنه به عنوان عامل ثبات دهنده قسمت های پروگزیمال برای حرکت بخش های دیستال، ضروری به نظر می رسد که تاثیر عضلات ثبات دهنده تنه برای سندرم PFPS بررسی شود. مواد و روش ها: ۱۵ بیمار مبتلا به PFPS و ۱۵ فرد سالم مورد ارزیابی قرار گرفتند. قدرت و استقامت عضلات تنه شامل اکستانسورها، فلکسورها و فلکسورهای جانبی راست و چپ تنه بین دو گروه مورد مقایسه قرار گرفت. همچنین در گروه بیمار شدت درد از طریق معیار آنالوگ چشمی (Visual analogue scale یا VAS) اندازه گرفته شد. یافته ها: استقامت عضلات ثبات دهنده تنه در گروه مبتلا به سندروم درد پتلوفمورال به طور معنی داری در عضلات فلکسور (۰۰۱/۰ =P )، اکستانسور (۰۰۵/۰ =P )، فلکسورهای جانبی راست (۰۱۶/۰ =P ) و چپ (۰۵۸/۰ =P ) کمتر از گروه سالم بود. بین شدت درد و کاهش استقامت عضلات تنه همبستگی معنی داری مشخص نگردید. نتیجه گیری: در درمان بیماران مبتلا به PFPS علاوه بر ورزش های معمول، توجه به قدرت و استقامت عضلات تنه ضروری به نظر می رسد. کلیدواژه ها: استقامت، عضلات تنه، سندرم درد پاتلوفمورال