مرور سیستماتیک : رویکرد CO-OP در چه اختلالاتی مورد استفاده قرار گرفته است

چکیدهمقدمه:CO-OP یک مداخله مراجع­مدار بر پایه شناخت است، که بر توانایی­های فرد جهت رسیدن به اهداف کارکردیش تمرکز دارد، و بر این فرض بنا شده­است که شناخت، نقش مهمی در کسب مهارت­های کارکردی بازی میکند. هدف از این مقاله، مروری سیستماتیک بر سیر مطالعاتی رویکرد CO-OPدر اختلالات مختلف، نتایج و نوع روش­شناسی مطالعات انجام گرفته و شناسایی کاستی­های موجود در این مطالعات میباشد.مواد و روش­ها: از سایت­هایMEDLINE، PUBMED، Wed of knowledge،ScienceDirect، Irandocو با استفاده از کلماتکلیدیرویکرد شناخت­گرا بر عملکردکاری روزمره زندگی، رویکرد شناختی، راهبرد شناختی و ترکیب این کلمات با اختلالات مختلف مقالات استخراج شد که مقالات یافت شده در بازه زمانی ۱۹۹۸ تا ۲۰۱۳ بودند.یافته­ها: نزدیک به ۲۰۰ مقالهبا استفاده از کلید واژه­ها استخراج گردیدند و با توجه به ملاک­های ورود و خروج، تعداد ۲۷ مقاله انتخاب گردید تا مورد بررسی قرارگیرد. از این تعداد سه مقاله به توصیف اساس و پروتکل CO-OP پرداخته­بودند که در سطح­بندی شواهد مورد بررسی قرار­نگرفتند؛ ۱۷ مقاله دیگر در سطح III و ۷ مقاله در سطح V کیفیت قرار گرفتند. تاکنون تاثیر این رویکرد در اختلالات هماهنگی رشدی، آسپرگر، آسیب­مغزی، اوتیسم با عملکرد بالا،اختلال نقص توجه همراه با بیش فعالی، آسیب­مغزی پس از سانحه وسکته­مغزی مورد بررسی قرار­گرفته­است؛ و اثر بخشی آن بر عملکردکاری مبتنی بر حرکت،خودنرخ­دهی عملکرد و رضایت، مشارکت اجتماعی ، استفاده از راهبردها و بهبود آنالیز پویای عملکرد نشان داده شده است.نتیجه­گیری: رویکرد CO-OP اثربخشی مثبتی بر روی اختلالات مورد بررسی داشته­است. با توجه به سطح پایین کیفیت مقالات، این نتایج قابلیت تعمیم را ندارند بنابراین به نظر می­رسد برای افزایش اعتبار اثربخشی این رویکرد در گروه­های مختلف، انجام مطالعاتی که از نظر رتبه­بندی سطح شواهد در سطوح بالا قرار گیرند ضروری است.کلید واژه­ها: رویکرد شناخت­گرا بر عملکردکاری روزمره زندگی، رویکرد شناختی، راهبرد شناختی