عصاره هیدروالکلی گیاه آویشن کرمانی (Thymus caramanicus) بر سطح سرمی تستوسترون و میزان آنزیم های آنتی اکسیدانی در بافت بیضه موش های صحرایی دیابتی شده با استرپتوزوتوسین: یک مطالعه تجربی

چکیده زمینه و هدف: دیابت ملیتوس با ایجاد استرس اکسیداتیو منجر به اختلال در دستگاه تناسلی می­گردد. با توجه به ترکیبات آنتی­اکسیدانی موجود در گیاه آویشن کرمانیThymus caramanicus) )، در این مطالعه اثر این عصاره بر وزن بیضه، تستوسترون سرم، میزان پراکسیداسیون­لیپیدی و سطوح آنزیم­های آنتی­اکسیدانی در بافت بیضه موش­های صحرایی نر دیابتی شده با استرپتوزوتوسین (STZ) بررسی شد. مواد و روش­ها: در این مطالعه تجربی، برای القاء مدل دیابت تجربی، یک دوز STZ (mg/kg ۶۵) به­صورت داخل صفاقی به موش ها تزریق شد. ۷ روز بعد، حیواناتی که قند خون ناشتای آنها بیش از ۲۵۰ میلی­گرم بر دسی لیتر بود، دیابتی محسوب و به سه گروه شش تایی تقسیم و به­ترتیب یک سی سی آب مقطر، عصاره گیاهی (mg/kg۵۰۰) و گلایبن کلامید (mg/kg ۲۰) به­صورت خوراکی به مدت ۱۴ روز دریافت نمودند. از یک گروه از موش­های سالم نیز استفاده شد. در پایان دوره، حیوانات ناشتا، بیهوش و خون گیری به­منظور تعیین سطح سرمی تستوسترون انجام شد. سنجش مالون دی­آلدهید ((MDA و فعالیت آنزیم­های آنتی­اکسیدانی کاتالاز ((CAT و سوپراکسید­دیسموتاز ((SOD در بافت بیضه استفاده شد. نتایج با آنالیز واریانس یک طرفه و آزمون مقایسات چندگانه Tukey تحلیل شد. یافته­ها: تجویز عصاره گیاه آویشن کرمانی به موش های دیابتی، وزن بدن و بیضه، سطح سرمی تستوسترون، میزان فعالیت آنزیم­های CAT (۰۰۱/۰p<) و SOD (۰۴۷/۰p<) را در بیضه به طور معنی داری افزایش و میزان MDA را کاهش داد (۰۰۴/۰p<). نتیجه گیری: عصاره آویشن کرمانی در موش­های دیابتی دارای آثار مطلوب بر دستگاه تولید مثلی بوده و خواص آنتی اکسیدانی و ضد پراکسیداسیون­لیپیدی در بیضه نشان داد. واژه­های کلیدی: آویشن کرمانی، دیابت ملیتوس، آنتی­اکسیدان، موش صحرایی، بیضه

کلیدواژه ها:

Thymus caramanicus ، Diabetes mellitus ، Antioxidant ، Rat ، Testis ، آویشن کرمانی ، دیابت ملیتوس ، آنتی اکسیدان ، موش صحرایی ، بیضه