بررسی ارتباط بین کاربرد طب مکمل و کیفیت زندگی در بیماران دارای استومی دائمی

مقدمه و هدف: بیماران دارای استومی دائمی به دلیل از دست رفتن کارکرد بخشی از بدن با چالش های جسمی،روانشناختی و اجتماعی متعددی روبرو هستند که کیفیت زندگی آنان را تحت تاثیر قرار میدهد. امروزه با توجه به روند بهرو به رشد استفاده از درمانهای جای گزین، بعضی از این بیماران به دنبال درمان های طب مکمل برای تسکین علائم و عوارضبیماریشان هستند. بنابراین مطالعه حاضر با هدف تعیین ارتباط بین کاربرد طب مکمل و کیفیت زندگی بیماران دارایاستومی دائمی انجام شد.مواد و روش ها : این پژوهش یک مطالعه مقطعی از نوع توصیفی همبستگی است که بر ۱۰۰ بیمار دارای استومی دائمیمراجعه کننده به کلینیک های استومی در جنوب شرق ایران انجام یافت. روش نمونه گیری به شیوه سرشماری بود. ابزارپژوهش شامل پرسشنامه طب مکمل پرسشنامه کیفیت زندگی بیماران استومی بود. تجزیه تحلیل داده ها در نرم افزار SPSSنسخه ۲۵ انجام شد.یافته ها : نتایج نشان داد که از میان شیوه های طب مکمل جسمی اکثریت نمونه ها از داروهای گیاهی (۸۳ %)، رایحهدرمانی (۷۹ %)، مکمل های ویتامینی (۷۶ % ) و رژیم غذایی (۶۶ %) و از میان شیوه های ذهنی اکثریت نمونه ها از دعا/توسل/نذر(۹۱ %) و موسیقی درمانی (۷۵ %) هر روز تا چندبار در سال استفاده کرده بودند. میانگین کیفیت زندگی در بعد جسمی ۶.۸۶± ۶.۷۲ ، بعد روانی ۵.۹۲±۵.۹۵ ، بعد اجتماعی ۵.۷۱ ± ۵.۹۸ و بعد معنوی ۷.۰± ۶.۷۰ بود. کاربرد طب مکمل با کیفیتزندگی و همه ابعاد آن ارتباط قوی و مستقیمی داشت.نتیجه گیری: نتایج مطالعه حاضر نشان داد که با افزایش استفاده از شیوه های مختلف طب مکمل در بیماران با استومیدائمی، کلیه ابعادکیفیت زندگی بهبود یافته بود. از انجائیکه اختلال در کیفیت زندگی یکی از شایع ترین مشکلات بیماراناست. می توان ضمن انجام مطالعات بیشتر، با اموزش شیوه های مختلف طب مکمل به ارائه دهندگان مراقبت های سلامتدر مراکز استومی و کاربرد ان به بیماران، به ارتقا کیفیت زندگی انها کمک کرد.

کلیدواژه ها:

طب مکمل ، کیفیت زندگی ، استومی دائمی