تاثیر یک دوره تمرین هوازی در آب برسطوح پلاسمایی آپلین و رزیستین در مردان مبتلا به دیابت نوع ۲

آپلین و رزیستین دو آدیپوکین جدید که از بافت چربی ترشح و با مقاومت به انسولین و دیابت نوع ۲ در ارتباط هستند. هدف از این پژوهش بررسی تاثیر یک دوره تمرین هوازی در آب بر سطوح پلاسمایی آپلین و رزیستین در مردان مبتلا به دیابت نوع ۲ بود. آزمودنی های این پژوهش ۲۰ مرد مبتلا به دیابت نوع ۲ به صورت تصادفی به دو گروه تمرین (۱۰=n) و کنترل (۱۰=n) تقسیم شدند. دو گروه از نظر سن و شاخص توده بدن همسان بودند. برنامه تمرینی درگروه مورد شامل تمرین هوازی در آب به مدت ۸ هفته، هر هفته ۳ جلسه با شدت ۵۵ تا ۷۰ درصد حداکثر ضربان قلب بود. گروه کنترل در مدت تحقیق در هیچ برنامه منظم ورزشی شرکت نکردند. نمونه های خونی قبل و بعد از برنامه تمرینی برای اندازه گیری آپلین و رزیستین گرفته شد. برای مقایسه میانگین پارامترها از تی مستقل و وابسته در سطح ۰۵/۰=α استفاده گردید. نتایج نشان داد که مقادیر آپلین (۰۰۱/۰=P) و رزیستین (۰۳۴/۰=P) در گروه تمرین کاهش معنی داری داشته است. مقایسه تغییرات بین گروهی نشان داد که تغییرات آپلین (۳۴۳/۰=P) و رزیستین (۴۱۲/۰=P) معنی دار نبود. بر اساس نتایج این تحقیق به نظر می رسد تمرین هوازی در آب می تواند از طریق کاهش سطوح آپلین و رزیستین در کنترل قند خون و درمان مردان مبتلا به دیابت نوع ۲ موثر باشد.

کلیدواژه ها:

تمرین هوازی در آب ، آپلین ، رزیستین ، دیابت نوع ۲