جداسازی قارچ های حل کننده فسفات از خاک های ایران و بررسی خصوصیات محرک رشد گیاهی در آن ها
محل انتشار: دوفصلنامه زیست شناسی خاک، دوره: 10، شماره: 2
سال انتشار: 1401
نوع سند: مقاله ژورنالی
زبان: فارسی
مشاهده: 369
فایل این مقاله در 15 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
JR_SBJ-10-2_003
تاریخ نمایه سازی: 19 دی 1401
چکیده مقاله:
کاربرد قارچهای حلکننده فسفات روشی بیولوژیک و دوستدار محیط زیست جهت افزایش فسفر قابل استفاده خاک از منابع نامحلول آن است. هدف این مطالعه دستیابی به قارچهای حلکننده فسفات است که قابلیت ارائه به عنوان مواد بیولوژیک افزاینده فسفر قابل استفاده خاک و بهبود دهنده رشد گیاه را داشته باشند. در ابتدا ۱۴۴جدایه قارچهای حلکننده فسفات از عمق صفر تا سی سانتیمتری مزارع ذرت در استانهای فارس، کرمانشاه و خراسان رضوی در ایران جدا شد. ۲۷ جدایه بیشترین توانایی انحلال تری کلسیم فسفات را داشتند. براساس آنالیزهای مولکولی، جدایهها متعلق به گونههای مختلف چهار جنسهای قارچ Aspergillus (۵/۷ درصد)، قارچ Talaromyces (۴/۴۴ درصد)، قارچ Penicillium (۴/۴۴ درصد) و قارچ Cladophialophora (۷/۳ درصد) بودند. این اولین گزارش از توانایی انحلال فسفر معدنی در جنس قارچ Cladophialophora است. بیشترین توانایی انحلال فسفر در محیط جامد را قارچ Talaromayces pinophilus جدایه MFA داشت (نسبت قطر هاله به پرگنه ۱۱/۴ میلیمتر)، در حالیکه در محیط مایع به ترتیب و بدون اختلاف معنیدار قارچ verruculosus Talaromayces جدایه PF ۱۵۷-۲ (۸/۲۳ میلیگرم در لیتر)، قارچ Talaromayces pinophilus جدایه MFA (۷۲/۲۰ میلیگرم در لیتر)، قارچtubingensis Aspergillus جدایه PF ۱۴۰-۲ (۵۰/۲۰ میلیگرم در لیتر) و قارچ pinophilus Talaromayces جدایه ۱FB (۰۴/۲۰ میلیگرم در لیتر). بیشترین توانایی تولید اکسین (۲/۹ میلیگرم در لیتر) و سیدروفور (نسبت قطر هاله به پرگنه ۴۴/۴ میلیمتر) را به ترتیب قارچtubingensis Aspergillus جدایه PF ۱۴۰-۲ و قارچ pinophilus Talaromayces جدایه ۱FB نشان دادند. بیشترین مقدار سیانید هیدروژن (درجه ۴) توسط قارچ Penicillium oxalicum جدایه PF ۸۳-۱ تولید شد. این نتایج پتانسیل قارچهای حلکننده فسفات جدا شده از خاکهای ایران به ویژه قارچ Talaromayces pinophilus جدایه MFA، قارچ verruculosus Talaromayces جدایه PF ۱۵۷-۲، قارچtubingensis Aspergillus جدایه PF ۱۴۰-۲ و قارچ pinophilus Talaromayces جدایه ۱FB را در کاربرد به عنوان مواد بیولوژیک افزاینده فسفر قابل استفاده خاک و بهبود دهنده رشد گیاه تایید میکند.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
لاله فریدیان
دانشجوی دکترای گروه خاکشناسی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد اصفهان (خوراسگان)
ژیلا بهارلوئی
استادیار گروه خاکشناسی، دانشگاه ازاد اسلامی واحد اصفهان (خوراسگان)
علیرضا فلاح
دانشیار موسسه تحقیقات خاک و آب؛ سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی
حسین کاری دولت آباد
استادیار موسسه تحقیقات خاک و آب؛ سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی
مراجع و منابع این مقاله:
لیست زیر مراجع و منابع استفاده شده در این مقاله را نمایش می دهد. این مراجع به صورت کاملا ماشینی و بر اساس هوش مصنوعی استخراج شده اند و لذا ممکن است دارای اشکالاتی باشند که به مرور زمان دقت استخراج این محتوا افزایش می یابد. مراجعی که مقالات مربوط به آنها در سیویلیکا نمایه شده و پیدا شده اند، به خود مقاله لینک شده اند :