فعالیت ضد باکتریایی اسانس رزماری در برابر برخی از باکتریهای مهم بیماریزای غذایی
سال انتشار: 1401
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 392
فایل این مقاله در 7 صفحه با فرمت PDF قابل دریافت می باشد
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
NCARAP01_073
تاریخ نمایه سازی: 19 دی 1401
چکیده مقاله:
مشکلات درمانی قابل توجه عفونتهای پایدار ناشی از سویه های باکتریایی مقاوم به آنتی بیوتیک، نیاز مداوم به یافتن عوامل ضد باکتری موثر را تشکیل میدهد. اسانسهای گیاهی از گیاهان شناخته شده ای هستند که به دلیل خاصیت ضدباکتریایی در طب سنتی و نگهداری مواد غذایی کاربرد فراوانی داشته است. هدف از این مطالعه بررسی فعالیت ضدباکتریایی اسانس رزماری در برابر برخی باکتریهای بیماری زا و مقاوم به آنتی بیوتیکهای مهم غذایی مانند استافیلوکوکوس اورئوس، باسیلوس سرئوس، اشریشیا کلی، سالمونلا انتریتیدیس و کلبسیلا پنومونیه بود. اسانس رزماری به دست آمده با تقطیر با آب در غلظتهای مختلف ۸۰-۰/۳۱) میکرولیتر) با استفاده از روش انتشار دیسک و تعیین حداقل غلظت بازدارندگی و حداقل غلظت کشندگی مورد بررسی قرار گرفت. تست حساسیت به آنتی بیوتیک ها با استفاده از روش دیسک دیفیوژن انجام شد. نتایج فعالیت ضد باکتریایی نشان داد که ۲۰ میکرولیتر در دیسک اسانس رزماری بیشترین قطر ناحیه مهار را در برابر کلبسیلا پنومونیه ۴۵) میلیمتر) و استافیلوکوکوس اورئوس ۳۸) میلیمتر) و کمترین قطر ناحیه مهار را در برابر سالمونلا انتریتیدیس ۱۰) میلیمتر) داشت. همچنین، اسانس فعال ترین بود که حداقل غلظت بازدارندگی کمتر یا مساوی ۰/۶۲ میکرولیتر در میلی لیتر و حداقل غلظت کشندگی ۰/۶۲ میکرولیتر در میلی لیتر را در برابر کلبسیلا پنومونیه نشان داد. نتایج تست حساسیت نشان داد که سویه های باکتریایی منتخب به برخی آنتی بیوتیکهای استاندارد تست شده مقاوم هستند. بنابراین، مقایسه بین نتایج فعالیت ضد باکتریایی و تست حساسیت نشان داد که اسانس رزماری را می توان به جای برخی از آنتی بیوتیک های آزمایش شده علیه ۵ سویه باکتریایی منتخب به جز سالمونلا انتریتیدیس استفاده کرد.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
مهدی خورشیدی
دانشکده زیست شناسی، دانشگاه دامغان،دامغان.
معصومه عالمی
دانشکده زیست شناسی، دانشگاه دامغان،دامغان.
فرزانه امین زاده فاروجی
دانش آموخته کارشناسی زیست سلولی و مولکولی، دانشگاه بجنورد.