فرهنگ سازی مشارکت شهروندان در مدیریت شهری و شهرسازی مشارکتی

چکیده  محیط شهری پیچیده، پویا، متنوع و به عنوان یک منبع توسعه مطرح است که مستلزم ظرفیت بالای مدیریتی است و حکمرانی خوب شهری قابلیت فراهم کردن آن را دارد. الگوی حکمروایی خوب شهری به عنوان فرایند مشارکتی توسعه تعریف می شود که به موجب آن همه ذینفعان شامل حکومت، سازمان های غیر دولتی و جامعه مدنی وسایلی را برای حل مشکلات شهری فراهم می کند. در همین راستا مفهوم مشارکت در مدیریت شهری از مباحث مهم و پر چالش شهرسازی است. مدیریت شهری ایران در ارتباط متقابل و ارگانیک با برنامه ریزی شهری نیست. در گذشته، کوچکی اندازه جامعه، تنوع اندک نقش های اقتصادی اجتماعی، محدودیت روابط اجتماعی و بی سوادی و ناآگاهی بیشتر افراد به همراه تمایلات حاکمان، موجب شد که شهرها به شیوه متمرکز اداره شوند. این پژوهش با هدف فرهنگ سازی مشارکت شهروندان در مدیریت شهری و شهرسازی مشارکتی نگاشته شد. در نتیجه می توان گفت اگر بخواهیم در توسعه شهرهای امروزی, پاسخگوی احتیاجات امروزی باشیم و سهم نسل های آینده از منابع را در نظر بگیریم باید اداره خردمندانه شهرها را بر پایه شهرسازی مشارکتی و مشارکت آگاهانه شهروندان تعریف و برنامه ریزی کنیم. در جوامع امروزی، نیاز به مشارکت بیش از پیش احساس می شود؛ چرا که افزایش جمعیت و شهرنشینی پدیده ای فراگیر در یکصد سال اخیر بوده است که هم کشورهای صنعتی و هم کشورهای رو به پیشرفت را با چالش های جدیدی رو به رو کرده است.

کلیدواژه ها:

واژه کلیدی: شهرسازی مشارکتی ، مدیریت مشارکتی