تاثیر رهبری دانش محور بر رفتار نوآورانه شغلی با نقش میانجی توانمندسازی روانشناختی

هدف این پژوهش بررسی تاثیر رهبری دانش محور بر رفتار نوآورانه کارکنان با در نظر گرفتن نقش میانجی توانمندسازی روانشناختی است . پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر شیوه جمع آوری اطلاعات، توصیفی - پیمایشی است . کارکنان شهرداری های شهرستان فومن جامعه آماری پژوهش را تشکیل می دهند. با استفاده از روش نمونه گیری در دسترس، ۶۴ نفر از اعضای جامعه آماری به عنوان نمونه انتخاب شدهاند. دادهها با استفاده از پرسشنامه استاندارد جمع آوری و با روش مدلسازی معادلات ساختاری در نرم افزار Smart PLS۳ تحلیل شده است . نتایج نشان می دهد سبک رهبری دانش محور بر توانمندسازی روانشناختی کارکنان و رفتار نوآورانه آنها در محیط کار تاثیر مثبت دارد. همچنین ، نقش میانجی توانمندسازی روانشناختی در رابطه بین رهبری دانش محور و رفتار نوآورانه کارکنان مورد تایید قرار می گیرد. یکی از نوآوری های پژوهش حاضر، انتخاب سازمانهای عمومی به عنوان جامعه آماری پژوهش است . همچنین با توجه به اینکه در پژوهش های قبل ، بیشتر به نقش واسطه مدیریت دانش در رابطه بین رهبری دانش محور و رفتار نوآورانه پرداخته شده است ، بررسی نقش میانجی توانمندسازی روانشناختی نوآوری دیگر پژوهش حاضر محسوب می شود.

کلیدواژه ها:

رهبری دانش محور ، رفتار نوآورانه ، نوآوری ، توانمندسازی ، توانمندسازی روانشناختی .