بررسی چالش های حقوقی ناظر بر استفاده از توان داخلی در قراردادهای بالادستی صنعت نفت و گاز ایران

در سال های اخیر،کشورهای دارای ذخائر نفت و گاز با اتخاذ سیاست های متعدد در پی افزایش هرچه بیشتر سهم خود از عملیات نفتی می باشند.یکی از این روش ها توسل به الزامات استفاده از توان داخل از طریق به کار گیری نیروی انسانی،مواد اولیه،تجهیزات و کالاهای تولیدی و خدمات ارائه شده در قلمروی سرزمینی آن کشور می باشد تا با استفاده از آن، ارزش افزوده ای مضاف بر درآمد ناشی از استخراج نفت وگاز در اقتصاد ایجاد نمایند و با الزام شرکت های بین المللی نفتی به آموزش نیروی داخلی،انتقال دانش و فناوری،مشارکت با شرکت های داخلی نسبت به توسعه توانمندی ها و ظرفیت داخل مبادرت نمایند.یکی از سوالات اساسی که همواره ذهن افراد را به خود مشغول نموده،این است که چرا پس از گذشت بیش از یکصد سال از کشف نفت و گاز در ایران،همچنان توان داخل در صنعت نفت و گاز،به رشد و شکوفایی مورد نظر نرسیده و وابستگی و نیاز کشور در شئونات مختلف به فناوری و تخصص شرکت های خارجی همچنان باقی می باشد.لذا در پژوهش حاضر علاوه بر بررسی خلاهای قانونی و قراردادای ارتقای توان داخل و همینطور تبیین موانع و مشکلاتی که بر سر راه افزایش ظرفیت و ارتقای توان داخل وجود دارد؛به ارائه راهکار جهت استفاده از توان داخل در صنعت بالادستی نفت و گاز می پردازیم.

کلیدواژه ها:

توان داخلی ، قراردادهای بالادستی ، صنعت نفت و گاز