همکاری میان شهروندان و مدیریت شهری

از نیمه دوم قرن بیستم مفهوم مشارکت با نگرشی نو، به موضوع کلیدی در برنامه های توسعه، به خصوص برنامه های توسعه شهری بدل شده است. برای تقویت و گسترش امر مشارکت مردم در برنامه ریزی، شناخت عوامل موثر بر این امر ضروری است. میزان آگاهی نسبت به مشارکت در امور شهری, سن, شبکه روابط اجتماعی, اعتماد اجتماعی, عضویت انجمنی, پایگاه اجتماعی- اقتصادی و رضایت از عملکرد شهرداری و مشارکت پاسخگویان از تحقق مهم است. با روز افزون شدن جمعیت شهرنشینی دیگر شهرها به تنهایی نتوانسته اند تمامی نیازهای خود را حل کنند بلکه نیاز به مدیریت درست و بخردانه که لازمه توسعه شهرها می باشد. البته در این بین آگاهی مردم از حقوق و قوانین شهری و همچنین مشارکت شهروندان در حیطه اداره امور شهر خود به عنوان حقی که هر شهروند دارد، میتواند به توسعه مدیریت شهری تاثیر زیادی بگذارد. البته در این بین آگاهی مردم از حقوق و قوانین شهری و همچنین مشارکت شهروندان در حیطه اداره امور شهر خود به عنوان حقی که هر شهروند دارد، میتواند به توسعه مدیریت شهری تاثیر زیادی بگذارد. از مهم ترین آثار مشارکت در فرآیند برنامه ریزی و مدیریت می توان به ایجاد علاقه و اعتماد در مردم برای توسعه و پیشرفت، تقویت همبستگی اجتماعی وروحیه همکاری و همدلی، استقاده بهینه از منابع وامکانات، عمومی، وخصوصی، کاهش تمرکزگرایی اشاره کرد (مهدی زاده و دیگران ، ۱۳۸۵ :۳۱۶). تجارب نشان داده اند که با برنامه هایی آمرانه، یک جانبه، از بالا به پایین و بدون مداخله و نظرخواهی از مردم(به عنوان بهره برداران اصلی برنامه ها) نمی توان راه به جایی برد. چنین برنامه هایی به جای بهبود شرایط زیست و رضایت مردم، اسباب بی اعتمادی و ناامیدی آنان را نسبت به اداره ی مطلوب امور شهر توسط مدیران شهری را سبب شده است. لذا با توجه به چنین واقعیاتی، جای آن دارد که از راهکارهای مشارکت و در سطحی بالاتر، شراکت و توانمندسازی اجتماع محلی و نیروهای غیردولتی دخیل (شهروندان، بخش خصوصی، مالکین و غیره) مدد جست.

کلیدواژه ها:

واژه کلیدی: شهروند ، مدیریت شهری