بررسی تاثیر علم روانشناسی «تلقین» بر تجسیم شخصیت شمس در ذهن مولانا

انسان موجودی تلقین پذیر می باشد و تلقین پذیری یکی از ویژگی های انسان است که تاثیر فوق العاده ای بر انسان دارد. همهانسان ها با درجات مختلف تلقین پذیرند و قدرت آن در فلسفه بسیار افزایش می یابد، دانشمندان به دفعات نشان داده اند هر نوعتلقین مورد پذیرش ضمیر ناخودآگاه قرار می گیرد، در تمام اعصار تلقین نقش مهمی در زندگی انسان داشته است و یک نیرویشگفت انگیز می باشد که با استفاده از آن می توان نفس خود را تحت کنترل قرار داد و باید بدانیم که این نیرو فی نفسه قدرتیندارد، مگر اینکه ما قبولش کنیم، بنابراین با آگاهی از اثرات آن در جهت مثبت استفاده کنم و خود را از تلقینات منفی دیگران ومحیط در امان نگه داریم در این مقاله سعی بر آن رفته است از این واکنش روانشناسانه در اثر گرانقدر پور دل آگاه بلخ مورد بررسیقرار داده که آگاه باشیم که مولانا در آن سالهای دور پرده از این علم گرانقدر برداشته است که شاعر هم تاثیر منفی این دانش و همتاثیر مثبت آن ها اشاره کرده است. انسان چیزی جز اندیشه نیست که این اندیشه می تواند به سبب فرایند ارتباطی که دارد در خلالآن یک شخص به سبب یک فرد دیگر، عقیده، باز خورد و الگوهای رفتاری خود را به سبب تلقین پذیری تغییر دهد.

کلیدواژه ها:

مولانا ، شمس ، تلقین