هنجاریابی مقیاس ۸ گویه ای اشتیاق در ورزش

هدف کلی پژوهش حاضر هنجاریابی مقیاس ۸ گویه ای اشتیاق در ورزش بود. با توجه به این که پژوهش حاضر به تعیین پایایی و روایی مقیاس اشتیاق در ورزش می پردازد، طرح پژوهش از لحاظ نوع پژوهش- توسعه است که با رویکرد تحلیلی و از نوع همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش حاضر را تمام بانوان ورزشکار شهرستان بهارستان تشکیل دادند که تعداد آن ها ۴۲۱ نفر است. نمونه آماری براساس فرمول کورکان به تعداد ۲۰۰ نفر و به صورت دردسترس انتخاب شد. در این تحقیق از مقیاس اشتیاق سیگموندسون و همکاران (۲۰۲۰) استفاده شد. برای بررسی روایی سازه پرسشنامه ها از تحلیل عاملی تاییدی و برای بررسی مدل شاخص های برازش مدل استفاده شد. نتایج نشان داد که تمامی شاخص های مربوط به مقیاس اشتیاق دارای بار عاملی بالاتر از ۴/۰ می باشند بنابراین از بارعاملی و مقادیر t مورد قبولی برخوردارند و شاخص های مناسبی محسوب می شوند. بنابراین، روایی سازه مقیاس اشتیاق مورد تایید می باشد. هم چنین، مقیاس اشتیاق دارای واریانس ۵۱/۰ و پایایی ترکیبی (ضریب دیلون – گلداشتاین) نیز ۸۸/۰ به دست آمد. بنابراین، روایی همگرا مقیاس اشتیاق مورد تایید می باشد. علاوه بر این، ضریب آلفای کرونباح مقیاس اشتیاق ۹۰/۰ به دست آمد که نشان دهنده مطلوب بودن پایایی این مقیاس می باشد. بنابراین، پایایی مقیاس اشتیاق مورد تایید می باشد.

کلیدواژه ها:

هنجاریابی ، مقیاس اشتیاق ، ورزش