بررسی تنوع زیستی گوسفندان بومی ایران با استفاده از داده های توالی یابی شده ی کل ژنومی
سال انتشار: 1401
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: فارسی
مشاهده: 239
متن کامل این مقاله منتشر نشده است و فقط به صورت چکیده یا چکیده مبسوط در پایگاه موجود می باشد.
توضیح: معمولا کلیه مقالاتی که کمتر از ۵ صفحه باشند در پایگاه سیویلیکا اصل مقاله (فول تکست) محسوب نمی شوند و فقط کاربران عضو بدون کسر اعتبار می توانند فایل آنها را دریافت نمایند.
- صدور گواهی نمایه سازی
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
CNRE06_226
تاریخ نمایه سازی: 16 آبان 1401
چکیده مقاله:
گوسفند، سازگاری بالایی نسبت به شرایط محیطی مختلف از خود نشان داده و برای پرورش در مناطق مختلف جغرافیایی بسیار مناسب می باشد. ایران یکی از مهم ترین پرورش دهندگان گوسفند جهان محسوب شده و تنوع ژنتیکی گوسفندان در این کشور بالا می باشد. هدف از این مطالعه بررسی ساختار جمعیتی برخی نژادهای بومی کشور می باشد. به این منظور، از داده های توالی یابی کل ژنوم ۴۸ گوسفند استفاده شد که از این بین ۲۸ نمونه مربوط به گوسفندانی بودند که نژادشان معلوم بود و ۲۰ نمونه نیز وضعیت نژادی مشخصی نداشتند. پس از کنترل کیفیت داده ها، خوانش های باکیفیت توسط نرم افزار BWA به ژنوم مرجع گوسفند تراز شدند. در ادامه، واریانت ها شناسایی شده و روی آن ها فیلترهای مختلف اعمال شد. با به کارگیری فایل VCF دارای SNPهای معتبر، آنالیزهای PCA، درخت NJ و ADMIXTURE اجرا شدند. مطابق نتایج PCA، مولفه ی اول آن نمونه های گوسفندان مغانی و ماکویی را از سایر نژادها به خوبی جدا کرد. براساس مولفه ی دوم، گوسفندان قره گل و بلوچی یک دسته و ۴ نمونه از ۵ گوسفند افشاری در یک دسته ی مجزا طبقه بندی شدند. سایر نمونه ها که شامل نژادهای نامعلوم، قزل، شال و خاکستری بودند، گروه مجزایی ایجاد کردند. مطابق با نتایج این آنالیز، نژادهای نامعلوم و قزل روابط ژنتیکی بسیار نزدیکی از خود نشان دادند. نتایج آنالیز درخت فیلوژنتیک نشان داد که همه ی نمونه ها روابط ژنتیکی نزدیکی با یکدیگر دارند. وضعیت گوسفندان ماکویی، مغانی، قره گل و بلوچی مشابه نتایج PCA بود. گوسفندان قزل نیز دور از نژادهای افشاری، شال و خاکستری خوشه بندی شدند. برای دستیابی به ترکیب جمعیتی نمونه های مورد بررسی، آنالیز ADMIXTURE اجرا شد که بر این اساس مقدار K در عدد ۲ کمترین خطا را از خود نشان داد. بر این اساس، نژادهای شال، بلوچی و یک گوسفند افشاری پس زمینه ی ژنتیکی مشابهی از خود نشان دادند. در K=۳ نیز وضعیت مشابهی برقرار بود. سه نژاد مغانی، ماکویی، قره گل و ۴ گوسفند افشاری، در K=۲-۵ ترکیب اجدادی مشابهی داشتند. بر اساس نتایج آنالیزهای انجام گرفته می توان گفت هرچند برخی از گوسفندان بومی کشور تمایز ژنتیکی قابل قبولی نسبت به سایرین داشتند اما به طور کلی، وضعیت روابط ژنتیکی آن ها بسیار به هم نزدیک می باشد.
کلیدواژه ها:
نویسندگان
نعمت هدایت
دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه محقق اردبیلی،
عباس میرزاپور
دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه محقق اردبیلی،
رضا خلخالی
دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه محقق اردبیلی،
رضا سیدشریفی
دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه محقق اردبیلی،